İŞ
SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ RİSK DEĞERLENDİRMESİ YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ
BÖLÜM
Amaç,
Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 –
(1) Bu Yönetmeliğin amacı, işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliği yönünden
yapılacak risk değerlendirmesinin usul ve esaslarını düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 –
(1) Bu Yönetmelik, 20/6/2012 tarihli ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği
Kanunu kapsamındaki işyerlerini kapsar.
Dayanak
MADDE 3 –
(1) Bu Yönetmelik, İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun 10 uncu ve 30 uncu
maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 –
(1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakanlık: Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığını,
b) Kabul edilebilir risk seviyesi: Yasal
yükümlülüklere ve işyerinin önleme politikasına uygun, kayıp veya yaralanma
oluşturmayacak risk seviyesini,
c) Kanun: 20/6/2012 tarihli ve 6331 sayılı İş Sağlığı
ve Güvenliği Kanununu,
ç) Önleme: İşyerinde yürütülen işlerin bütün
safhalarında iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili riskleri ortadan kaldırmak veya
azaltmak için planlanan ve alınan tedbirlerin tümünü,
d) Ramak kala olay: İşyerinde meydana gelen; çalışan,
işyeri ya da iş ekipmanını zarara uğratma potansiyeli olduğu halde zarara
uğratmayan olayı,
e) Risk: Tehlikeden kaynaklanacak kayıp, yaralanma ya
da başka zararlı sonuç meydana gelme ihtimalini,
f) Risk değerlendirmesi: İşyerinde var olan ya da
dışarıdan gelebilecek tehlikelerin belirlenmesi, bu tehlikelerin riske
dönüşmesine yol açan faktörler ile tehlikelerden kaynaklanan risklerin analiz
edilerek derecelendirilmesi ve kontrol tedbirlerinin kararlaştırılması amacıyla
yapılması gerekli çalışmaları,
g) Tehlike: İşyerinde var olan ya da dışarıdan
gelebilecek, çalışanı veya işyerini etkileyebilecek zarar veya hasar verme
potansiyelini,
ifade eder.
İKİNCİ
BÖLÜM
İşveren Yükümlülüğü ve Risk Değerlendirmesi Ekibi
İşveren yükümlülüğü
MADDE 5 –
(1) İşveren; çalışma ortamının ve çalışanların sağlık ve güvenliğini sağlama,
sürdürme ve geliştirme amacı ile iş sağlığı ve güvenliği yönünden risk
değerlendirmesi yapar veya yaptırır.
(2) Risk değerlendirmesinin gerçekleştirilmiş olması;
işverenin, işyerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması yükümlülüğünü
ortadan kaldırmaz.
(3) İşveren, risk değerlendirmesi çalışmalarında
görevlendirilen kişi veya kişilere risk değerlendirmesi ile ilgili ihtiyaç
duydukları her türlü bilgi ve belgeyi temin eder.
Risk değerlendirmesi ekibi
MADDE 6 –
(1) Risk değerlendirmesi, işverenin oluşturduğu bir ekip tarafından
gerçekleştirilir. Risk değerlendirmesi ekibi aşağıdakilerden oluşur.
a) İşveren veya işveren vekili.
b) İşyerinde sağlık ve güvenlik hizmetini yürüten iş
güvenliği uzmanları ile işyeri hekimleri.
c) İşyerindeki çalışan temsilcileri.
ç) İşyerindeki destek elemanları.
d) İşyerindeki bütün birimleri temsil edecek şekilde
belirlenen ve işyerinde yürütülen çalışmalar, mevcut veya muhtemel tehlike
kaynakları ile riskler konusunda bilgi sahibi çalışanlar.
(2) İşveren, ihtiyaç duyulduğunda bu ekibe destek
olmak üzere işyeri dışındaki kişi ve kuruluşlardan hizmet alabilir.
(3) Risk değerlendirmesi çalışmalarının koordinasyonu
işveren veya işveren tarafından ekip içinden görevlendirilen bir kişi
tarafından da sağlanabilir.
(4) İşveren, risk değerlendirmesi çalışmalarında
görevlendirilen kişi veya kişilerin görevlerini yerine getirmeleri amacıyla
araç, gereç, mekân ve zaman gibi gerekli bütün ihtiyaçlarını karşılar,
görevlerini yürütmeleri sebebiyle hak ve yetkilerini kısıtlayamaz.
(5) Risk değerlendirmesi çalışmalarında
görevlendirilen kişi veya kişiler işveren tarafından sağlanan bilgi ve
belgeleri korur ve gizli tutar.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Risk Değerlendirmesi Aşamaları
Risk değerlendirmesi
MADDE 7 –
(1) Risk değerlendirmesi; tüm işyerleri için tasarım veya kuruluş aşamasından
başlamak üzere tehlikeleri tanımlama, riskleri belirleme ve analiz etme, risk
kontrol tedbirlerinin kararlaştırılması, dokümantasyon, yapılan çalışmaların
güncellenmesi ve gerektiğinde yenileme aşamaları izlenerek gerçekleştirilir.
(2) Çalışanların risk değerlendirmesi çalışması
yapılırken ihtiyaç duyulan her aşamada sürece katılarak görüşlerinin alınması
sağlanır.
Tehlikelerin tanımlanması
MADDE 8 –
(1) Tehlikeler tanımlanırken çalışma ortamı, çalışanlar ve işyerine ilişkin
ilgisine göre asgari olarak aşağıda belirtilen bilgiler toplanır.
a) İşyeri bina ve eklentileri.
b) İşyerinde yürütülen faaliyetler ile iş ve işlemler.
c) Üretim süreç ve teknikleri.
ç) İş ekipmanları.
d) Kullanılan maddeler.
e) Artık ve atıklarla ilgili işlemler.
f) Organizasyon ve hiyerarşik yapı, görev, yetki ve
sorumluluklar.
g) Çalışanların tecrübe ve düşünceleri.
ğ) İşe başlamadan önce ilgili mevzuat gereği alınacak
çalışma izin belgeleri.
h) Çalışanların eğitim, yaş, cinsiyet ve benzeri
özellikleri ile sağlık gözetimi kayıtları.
ı) Genç, yaşlı, engelli, gebe veya emziren çalışanlar
gibi özel politika gerektiren gruplar ile kadın çalışanların durumu.
i) İşyerinin teftiş sonuçları.
j) Meslek hastalığı kayıtları.
k) İş kazası kayıtları.
l) İşyerinde meydana gelen ancak yaralanma veya ölüme
neden olmadığı halde işyeri ya da iş ekipmanının zarara uğramasına yol açan
olaylara ilişkin kayıtlar.
m) Ramak kala olay kayıtları.
n) Malzeme güvenlik bilgi formları.
o) Ortam ve kişisel maruziyet düzeyi ölçüm sonuçları.
ö) Varsa daha önce yapılmış risk değerlendirmesi
çalışmaları.
p) Acil durum planları.
r) Sağlık ve güvenlik planı ve patlamadan korunma
dokümanı gibi belirli işyerlerinde hazırlanması gereken dokümanlar.
(2) Tehlikelere ilişkin bilgiler toplanırken aynı
üretim, yöntem ve teknikleri ile üretim yapan benzer işyerlerinde meydana gelen
iş kazaları ve ortaya çıkan meslek hastalıkları da değerlendirilebilir.
(3) Toplanan bilgiler ışığında; iş sağlığı ve
güvenliği ile ilgili mevzuatta yer alan hükümler de dikkate alınarak, çalışma
ortamında bulunan fiziksel, kimyasal, biyolojik, psikososyal, ergonomik ve
benzeri tehlike kaynaklarından oluşan veya bunların etkileşimi sonucu ortaya
çıkabilecek tehlikeler belirlenir ve kayda alınır. Bu belirleme yapılırken
aşağıdaki hususlar, bu hususlardan etkilenecekler ve ne şekilde
etkilenebilecekleri göz önünde bulundurulur.
a) İşletmenin yeri nedeniyle ortaya çıkabilecek
tehlikeler.
b) Seçilen alanda, işyeri bina ve eklentilerinin plana
uygun yerleştirilmemesi veya planda olmayan ilavelerin yapılmasından
kaynaklanabilecek tehlikeler.
c) İşyeri bina ve eklentilerinin yapı ve yapım tarzı
ile seçilen yapı malzemelerinden kaynaklanabilecek tehlikeler.
ç) Bakım ve onarım işleri de dahil işyerinde
yürütülecek her türlü faaliyet esnasında çalışma usulleri, vardiya düzeni, ekip
çalışması, organizasyon, nezaret sistemi, hiyerarşik düzen, ziyaretçi veya
işyeri çalışanı olmayan diğer kişiler gibi faktörlerden kaynaklanabilecek
tehlikeler.
d) İşin yürütümü, üretim teknikleri, kullanılan
maddeler, makine ve ekipman, araç ve gereçler ile bunların çalışanların
fiziksel özelliklerine uygun tasarlanmaması veya kullanılmamasından
kaynaklanabilecek tehlikeler.
e) Kuvvetli akım, aydınlatma, paratoner, topraklama
gibi elektrik tesisatının bileşenleri ile ısıtma, havalandırma, atmosferik ve
çevresel şartlardan korunma, drenaj, arıtma, yangın önleme ve mücadele ekipmanı
ile benzeri yardımcı tesisat ve donanımlardan kaynaklanabilecek tehlikeler.
f) İşyerinde yanma, parlama veya patlama ihtimali olan
maddelerin işlenmesi, kullanılması, taşınması, depolanması ya da imha
edilmesinden kaynaklanabilecek tehlikeler.
g) Çalışma ortamına ilişkin hijyen koşulları ile
çalışanların kişisel hijyen alışkanlıklarından kaynaklanabilecek tehlikeler.
ğ) Çalışanın, işyeri içerisindeki ulaşım yollarının
kullanımından kaynaklanabilecek tehlikeler.
h) Çalışanların iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili
yeterli eğitim almaması, bilgilendirilmemesi, çalışanlara uygun talimat
verilmemesi veya çalışma izni prosedürü gereken durumlarda bu izin olmaksızın
çalışılmasından kaynaklanabilecek tehlikeler.
(4) Çalışma ortamında bulunan fiziksel, kimyasal, biyolojik,
psikososyal, ergonomik ve benzeri tehlike kaynaklarının neden olduğu tehlikeler
ile ilgili işyerinde daha önce kontrol, ölçüm, inceleme ve araştırma çalışması
yapılmamış ise risk değerlendirmesi çalışmalarında kullanılmak üzere; bu
tehlikelerin, nitelik ve niceliklerini ve çalışanların bunlara maruziyet
seviyelerini belirlemek amacıyla gerekli bütün kontrol, ölçüm, inceleme ve
araştırmalar yapılır.
Risklerin belirlenmesi ve analizi
MADDE 9 –
(1) Tespit edilmiş olan tehlikelerin her biri ayrı ayrı dikkate alınarak bu
tehlikelerden kaynaklanabilecek risklerin hangi sıklıkta oluşabileceği ile bu
risklerden kimlerin, nelerin, ne şekilde ve hangi şiddette zarar görebileceği
belirlenir. Bu belirleme yapılırken mevcut kontrol tedbirlerinin etkisi de göz
önünde bulundurulur.
(2) Toplanan bilgi ve veriler ışığında belirlenen
riskler; işletmenin faaliyetine ilişkin özellikleri, işyerindeki tehlike veya
risklerin nitelikleri ve işyerinin kısıtları gibi faktörler ya da ulusal veya
uluslararası standartlar esas alınarak seçilen yöntemlerden biri veya birkaçı
bir arada kullanılarak analiz edilir.
(3) İşyerinde birbirinden farklı işlerin yürütüldüğü
bölümlerin bulunması halinde birinci ve ikinci fıkralardaki hususlar her bir
bölüm için tekrarlanır.
(4) Analizin ayrı ayrı bölümler için yapılması halinde
bölümlerin etkileşimleri de dikkate alınarak bir bütün olarak ele alınıp
sonuçlandırılır.
(5) Analiz edilen riskler, kontrol tedbirlerine karar
verilmek üzere etkilerinin büyüklüğüne ve önemlerine göre en yüksek risk seviyesine
sahip olandan başlanarak sıralanır ve yazılı hale getirilir.
Risk kontrol adımları
MADDE 10 –
(1) Risklerin kontrolünde şu adımlar uygulanır.
a) Planlama: Analiz edilerek etkilerinin büyüklüğüne
ve önemine göre sıralı hale getirilen risklerin kontrolü amacıyla bir planlama
yapılır.
b) Risk kontrol tedbirlerinin kararlaştırılması:
Riskin tamamen bertaraf edilmesi, bu mümkün değil ise riskin kabul edilebilir
seviyeye indirilmesi için aşağıdaki adımlar uygulanır.
1) Tehlike veya tehlike kaynaklarının ortadan
kaldırılması.
2) Tehlikelinin, tehlikeli olmayanla veya daha az
tehlikeli olanla değiştirilmesi.
3) Riskler ile kaynağında mücadele edilmesi.
c) Risk kontrol tedbirlerinin uygulanması:
Kararlaştırılan tedbirlerin iş ve işlem basamakları, işlemi yapacak kişi ya da
işyeri bölümü, sorumlu kişi ya da işyeri bölümü, başlama ve bitiş tarihi ile
benzeri bilgileri içeren planlar hazırlanır. Bu planlar işverence uygulamaya
konulur.
ç) Uygulamaların izlenmesi: Hazırlanan planların
uygulama adımları düzenli olarak izlenir, denetlenir ve aksayan yönler tespit
edilerek gerekli düzeltici ve önleyici işlemler tamamlanır.
(2) Risk kontrol adımları uygulanırken toplu korunma
önlemlerine, kişisel korunma önlemlerine göre öncelik verilmesi ve uygulanacak
önlemlerin yeni risklere neden olmaması sağlanır.
(3) Belirlenen risk için kontrol tedbirlerinin hayata
geçirilmesinden sonra yeniden risk seviyesi tespiti yapılır. Yeni seviye, kabul
edilebilir risk seviyesinin üzerinde ise bu maddedeki adımlar tekrarlanır.
Dokümantasyon
MADDE 11 –
(1) Risk değerlendirmesi asgarî aşağıdaki hususları kapsayacak şekilde
dokümante edilir.
a) İşyerinin unvanı, adresi ve işverenin adı.
b) Gerçekleştiren kişilerin isim ve unvanları ile
bunlardan iş güvenliği uzmanı ve işyeri hekimi olanların Bakanlıkça verilmiş
belge bilgileri.
c) Gerçekleştirildiği tarih ve geçerlilik tarihi.
ç) Risk değerlendirmesi işyerindeki farklı bölümler
için ayrı ayrı yapılmışsa her birinin adı.
d) Belirlenen tehlike kaynakları ile tehlikeler.
e) Tespit edilen riskler.
f) Risk analizinde kullanılan yöntem veya yöntemler.
g) Tespit edilen risklerin önem ve öncelik sırasını da
içeren analiz sonuçları.
ğ) Düzeltici ve önleyici kontrol tedbirleri,
gerçekleştirilme tarihleri ve sonrasında tespit edilen risk seviyesi.
(2) Risk değerlendirmesi dokümanının sayfaları
numaralandırılarak; gerçekleştiren kişiler tarafından her sayfası paraflanıp,
son sayfası imzalanır ve işyerinde saklanır.
(3) Risk değerlendirmesi dokümanı elektronik ve
benzeri ortamlarda hazırlanıp arşivlenebilir.
Risk değerlendirmesinin yenilenmesi
MADDE 12 –
(1) Yapılmış olan risk değerlendirmesi; tehlike sınıfına göre çok tehlikeli,
tehlikeli ve az tehlikeli işyerlerinde sırasıyla en geç iki, dört ve altı yılda
bir yenilenir.
(2) Aşağıda belirtilen durumlarda ortaya çıkabilecek
yeni risklerin, işyerinin tamamını veya bir bölümünü etkiliyor olması göz
önünde bulundurularak risk değerlendirmesi tamamen veya kısmen yenilenir.
a) İşyerinin taşınması veya binalarda değişiklik
yapılması.
b) İşyerinde uygulanan teknoloji, kullanılan madde ve
ekipmanlarda değişiklikler meydana gelmesi.
c) Üretim yönteminde değişiklikler olması.
ç) İş kazası, meslek hastalığı veya ramak kala olay
meydana gelmesi.
d) Çalışma ortamına ait sınır değerlere ilişkin bir
mevzuat değişikliği olması.
e) Çalışma ortamı ölçümü ve sağlık gözetim sonuçlarına
göre gerekli görülmesi.
f) İşyeri dışından kaynaklanan ve işyerini
etkileyebilecek yeni bir tehlikenin ortaya çıkması.
DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM
Çeşitli
ve Son Hükümler
Büyük kaza önleme politika belgesi veya güvenlik
raporu hazırlanması gereken işyerlerinde risk değerlendirmesi
MADDE 13 –
(1) Kanunun 29 uncu maddesi gereğince büyük kaza önleme politika belgesi veya
güvenlik raporu hazırlanan işyerlerinde; bu belge ve raporlarda
değerlendirilmiş riskler, bu Yönetmeliğe göre yapılacak risk değerlendirmesinde
dikkate alınarak kullanılır.
Birden fazla işveren olması durumunda risk
değerlendirmesi çalışmaları
MADDE 14 –
(1) Aynı çalışma alanını birden fazla işverenin paylaşması durumunda, yürütülen
işler için diğer işverenlerin yürüttüğü işler de göz önünde bulundurularak ayrı
ayrı risk değerlendirmesi gerçekleştirilir. İşverenler, risk değerlendirmesi
çalışmalarını, koordinasyon içinde yürütür, birbirlerini ve çalışan
temsilcilerini tespit edilen riskler konusunda bilgilendirir.
(2) Birden fazla işyerinin bulunduğu iş merkezleri, iş
hanları, sanayi bölgeleri veya siteleri gibi yerlerde, işyerlerinde ayrı ayrı
gerçekleştirilen risk değerlendirmesi çalışmalarının koordinasyonu yönetim
tarafından yürütülür. Yönetim; bu koordinasyonun yürütümünde, işyerlerinde iş
sağlığı ve güvenliği yönünden diğer işyerlerini etkileyecek tehlikeler
hususunda gerekli tedbirleri almaları için ilgili işverenleri uyarır. Bu
uyarılara uymayan işverenleri Bakanlığa bildirir.
Asıl işveren ve alt işveren ilişkisinin bulunduğu
işyerlerinde risk değerlendirmesi
MADDE 15 –
(1) Bir işyerinde bir veya daha fazla alt işveren bulunması halinde:
a) Her alt işveren yürüttükleri işlerle ilgili olarak,
bu Yönetmelik hükümleri uyarınca gerekli risk değerlendirmesi çalışmalarını
yapar veya yaptırır.
b) Alt işverenlerin risk değerlendirmesi çalışmaları
konusunda asıl işverenin sorumluluk alanları ile ilgili ihtiyaç duydukları
bilgi ve belgeler asıl işverence sağlanır.
c) Asıl işveren, alt işverenlerce yürütülen risk
değerlendirmesi çalışmalarını denetler ve bu konudaki çalışmaları koordine
eder.
(2) Alt işverenler hazırladıkları risk
değerlendirmesinin bir nüshasını asıl işverene verir. Asıl işveren; bu risk
değerlendirmesi çalışmalarını kendi çalışmasıyla bütünleştirerek, risk kontrol
tedbirlerinin uygulanıp uygulanmadığını izler, denetler ve uygunsuzlukların
giderilmesini sağlar.
Çalışanların bilgilendirilmesi
MADDE 16 – (1)
İşyerinde çalışanlar, çalışan temsilcileri ve başka işyerlerinden çalışmak
üzere gelen çalışanlar ve bunların işverenleri; işyerinde karşılaşılabilecek
sağlık ve güvenlik riskleri ile düzeltici ve önleyici tedbirler hakkında
bilgilendirilir.
Risk değerlendirmesi rehberleri
MADDE 17 –
(1) İşverenlere, risk değerlendirmesi ile ilgili yükümlülükleri bakımından
yardımcı olmak veya yol göstermek amacıyla risk değerlendirmesi rehberleri
hazırlanabilir. Rehberler işyerinde çalışan sayısı ve işyerinin bulunduğu
tehlike sınıfı göz önüne alınarak; sektör, meslek veya yapılan işlere özgü
olabilir.
(2) Kamu kurum ve kuruluşları, kamu kurumu
niteliğindeki meslek kuruluşları, işçi-işveren ve memur sendikaları ile kamu
yararına çalışan sivil toplum kuruluşları faaliyet gösterdikleri sektörde
rehber çalışmalarında bulunabilir. Bakanlıkça, bu Yönetmelik hükümlerine
uygunluğu yönünden değerlendirilerek onaylanan taslaklar, Bakanlık tarafından
sektör, meslek veya yapılan işlere özgü risk değerlendirmesi uygulama
rehberleri olarak yayımlanır.
Geçiş hükmü
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) 6 ncı madde uyarınca oluşturulacak risk değerlendirmesi ekibinde,
mezkûr maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde sayılanların bulundurulma
zorunluluğu Kanunun 38 inci maddesinde belirtilen sürelere uygun olarak aranır.
Yürürlük
MADDE 18 –
(1) Bu Yönetmelik 30/12/2012 tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 19 –
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı yürütür.