ÇEVRE DENETİMİ YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, çevrenin korunması için
tesis veya faaliyetin çalışmaya başlamasından sona erdirilmesine kadar olan
süreçte çevre denetiminin usul ve esaslarını; denetim yapacak personelin, çevre
yönetim birimi/çevre görevlisinin, çevre hizmeti konusunda yetkilendirilmiş
firmaların nitelikleri ile yükümlülüklerini düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik;
a) Çevre denetimiyle ilgili iş ve
işlemleri, çevre denetim görevlisi niteliklerini, faaliyet veya tesis
sahiplerinin yükümlülükleri ile denetimle ilgili birimlerin görev ve
yetkilerini,
b) Çevre yönetimi hizmeti konusunda
çalışacak çevre danışmanlık firmalarının yetkilendirilme, hizmet verme usul ve
esaslarını,
c) Çevre yönetim biriminin, çevre
görevlisinin ve çevre yönetim hizmeti verecek yetkilendirilmiş çevre
danışmanlık firmalarının görev, sorumluluk ve yetkilerini,
ç) Çevre gönüllüsünün nitelik ve
görevlerini
kapsar.
(2) Bu Yönetmelik, askeri işyerleri,
askeri bölgelerin ve tatbikatların, 9/7/1982 tarihli ve 2690 sayılı Türkiye
Atom Enerjisi Kurumu Kanunu uyarınca Atom Enerjisi Kurumunun yetki alanına
giren kurum, kuruluş ve işletmelerin denetimi ile 11/1/1974 tarihli ve 14765
sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü kapsamına
giren konuların denetiminde uygulanmaz.
(3) Atom Enerjisi Kurumunun yetki
alanına giren kurum, kuruluş ve işletmelerin denetiminde ve İşçi Sağlığı ve İş
Güvenliği Tüzüğü kapsamına giren konularda Bakanlık ve ilgili kuruluş arasında
bir protokol yapılması durumunda bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen
konularda bu Yönetmelik hükümleri uyarınca ilgili kuruluşla ortak denetim
yapılabilir.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı
Çevre Kanununun 12 ve 15 inci maddeleri ile Ek Madde 2 ve Ek Madde 3 ile
1/5/2003 tarihli ve 4856 sayılı Çevre ve Orman Bakanlığının Kuruluş ve
Görevleri Hakkında Kanunun 2 nci ve 9 uncu maddelerine dayanılarak
hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakan: Çevre ve Orman Bakanını,
b) Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,
c) Birleşik denetim: Tesis veya
faaliyetlerin, çalışmalarının Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe
giren hava, su, toprak, atık, kimyasallar, deniz ve gürültüye ilişkin tüm
yönetmeliklere uygunluğunun bir arada ele alındığı denetimleri,
ç) Çevre baş denetim görevlisi: Çevreyle
ilgili denetimleri yapabilecek, yönetebilecek özelliklere sahip olup 35 inci
maddede yer alan eğitim programını tamamlayarak eğitim belgesi alanlardan 80 ve
üzeri puana sahip bakanlıkça görevlendirilen kişiyi,
d) Çevre denetim görevlisi: Çevre ile
ilgili denetim yapabilecek ve 35 inci maddede yer alan eğitim programını
tamamlayarak eğitim belgesi alanlardan 70 ve üzeri puana sahip bakanlıkça
görevlendirilen kişiyi,
e) Çevre denetim görevlisi adayı:
Bakanlık merkez veya taşra teşkilatında çalışmakta olup 35 inci maddede yer
alan eğitim programına katılan kişiyi,
f) Çevre denetimi: Tesis veya
faaliyetlerin çalışmasının Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe
giren yönetmeliklere uygunluğunu kontrol etmek için, bu mevzuatın yetkili
kıldığı kurum ve kuruluşlarla işbirliği ve koordinasyon sağlanarak,
faaliyetlere ilişkin bilgilerin tarafsız bir şekilde toplanmasını, değerlendirilmesini,
rapor haline getirilmesini ve idari yaptırım kararı ile yetkilendirilmiş makama
bildirilmesini,
g) Çevre gönüllüsü: Bakanlıkça, uygun
niteliklere sahip kişiler arasından seçilen ve Çevre Kanunu ve bu Kanuna göre
yürürlüğe konulan düzenlemelere aykırı faaliyetleri Bakanlığa iletmekle görevli
ve yetkili kişiyi,
ğ) Çevre görevlisi: Faaliyetleri sonucu
çevre kirliliğine neden olan ve/veya neden olabilecek ve Çevre Kanununa göre
yürürlüğe konulan düzenlemeler uyarınca denetime tâbi kurum, kuruluş veya
işletmelerin faaliyetlerinin mevzuata uygunluğunu, alınan tedbirlerin etkili
olarak uygulanıp uygulanmadığını değerlendiren, tesis içi yıllık iç tetkik
programları düzenleyen tesiste veya çevre yönetim hizmeti veren firmada çalışan
görevliyi,
h) Çevre yönetim birimi: Faaliyetleri
sonucu çevre kirliliğine neden olan ve/veya neden olabilecek ve Çevre Kanununa
göre yürürlüğe konulan düzenlemeler uyarınca denetime tâbi kurum, kuruluş veya
işletmelerin faaliyetlerinin mevzuata uygunluğunu, alınan tedbirlerin etkili
olarak uygulanıp uygulanmadığını değerlendiren, tesis içi yıllık iç tetkik
programları düzenleyen birimi,
ı) Denetim planı: Denetim otoritesinin
önceliklerini ve hedeflerini belirleyen stratejik ve halka açık dokümanı,
i) Denetim programı: Denetim planı
çerçevesinde gerçekleştirilecek operasyonel faaliyetleri içeren içsel dokümanı,
j) İç tetkik: Tesis veya faaliyetlerin,
Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren yönetmeliklere
uygunluğunun, alınan tedbirlerin etkili olarak uygulanıp uygulanmadığının çevre
yönetim birimi, çevre görevlisi veya yetkilendirilmiş çevre danışmanlık
firmaları aracılığı ile değerlendirilmesini ve rapor haline getirilmesini,
k) İzleme: Havaya, suya, toprağa verilen
kirletici unsur taşıyan her türlü proses çıktısının ölçüm ve analizlerinin
yapılmasını/yaptırılmasını,
l) Kanun: 2872 sayılı Çevre Kanununu,
m) Ortam bazlı denetim: Tesis veya
faaliyetlerin Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren hava, su,
toprak ortamları ile atıklara, kimyasallara ve gürültüye ilişkin mevzuattan
birinin uygunluğunun ele alındığı denetimleri,
n) (Değişik:RG-22/10/2009-27384) Belge:
Çevre görevlisi eğitimi sonrasındaki sınavda başarılı olanlara verilecek
belgeyi,
o) Uygunsuzluk: Çevre mevzuatında
belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmemesini
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Denetime Tabi Tesis veya Faaliyetler ve Yükümlülükleri
Denetime tabi tesisler veya
faaliyetler
MADDE 5 – (1) Ek-1 ve Ek-2 listesinde yer alan tesis veya
faaliyetler çevre denetimi kapsamındadır.
Denetime tabi tesislerin veya
faaliyetlerin yükümlülükleri
MADDE 6 – (1) Denetime tabi tesis veya faaliyetler;
a) Geçici 1 inci maddede belirtilen
süreler içinde tesis veya faaliyetler, en az üç çevre görevlisinden oluşan
çevre yönetim birimi kurmak ve/veya çevre görevlisi çalıştırmak veya Bakanlıkça
yetkilendirilmiş firmalardan bu amaçla çevre yönetim hizmeti satın almakla,
b) İlgili mevzuat kapsamında gerekli
ölçüm ve analizleri, Bakanlığa ya da Bakanlıkça yetkilendirilmiş özel veya kamu
kurum ve kuruluşların laboratuvarlarına yaptırmakla,
c) Denetim sırasında çevre denetim
görevlisinin tesis veya faaliyetlerin alanlarına girmesini, güvenliğini ve
denetim için gerekli görülen personel ve her türlü ekipmanı sağlamakla,
ç) Çevre denetim görevlisinin gerekli
gördüğü hallerde ve/veya itiraz durumunda ölçüm ve analizlerin giderlerini
karşılamakla,
d) Denetim sırasında çevre mevzuatı
kapsamında istenilen bilgi ve belgeleri öngörülen sürede ve eksiksiz olarak
sağlamakla,
e) Yıllık iç tetkik programları
düzenlemekle ve kendi faaliyet alanına uygun niteliklere sahip bir çevre
görevlisi veya çevre yönetim birimi aracılığı ile tesis içi tetkikin faaliyet
veya tesisin çalışma ömrü süresince en az yılda bir defa yapılmasını sağlamak,
iç tetkik ve analizlerin sonuçlarını dosyalamak ve beş yıl süre ile muhafaza
etmekle,
f) Çevre yönetimi hizmeti konusunda
yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından çevre danışmanlığı hizmet
satın alımı sözleşmesi yapılması durumunda en geç bir ay içerisinde ilgili
valiliğe bildirmekle,
g) Çevre yönetimi hizmeti konusunda
yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarıyla yapılmış olan çevre
danışmanlığı hizmet satın alım sözleşmelerinin iptal edilmesi durumunda en geç
bir ay içerisinde ilgili valiliğe bildirmekle,
ğ) Çevre yönetimi hizmeti konusunda
yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarıyla yapılmış olan çevre danışmanlığı
hizmet alım sözleşmelerinin iptal edildiği tarihten itibaren en geç iki ay
içerisinde diğer bir yetkilendirilmiş firma ile yeni bir anlaşma yapmakla veya
çevre yönetim birimi kurmak ya da çevre görevlisi istihdam etmekle,
yükümlüdür.
Tesis veya faaliyetlerin kendini
izlemesi ve iç tetkik
MADDE 7 – (1) Tesis veya faaliyetlerin kendini izlemesi ve iç
tetkikin gerçekleştirilmesi çevre yönetim birimi veya çevre görevlisi
tarafından yapılır. Çevre yönetim birimi kurmayan ya da çevre görevlisi
istihdam etmeyen tesis veya faaliyetler bu amaçla Bakanlık tarafından
yetkilendirilmiş firmalardan hizmet satın alır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çevre Yönetim Birimi ve Çevre Görevlisinin Nitelikleri
ve Görevleri
Tesis veya faaliyetlerde, tesis veya
faaliyetlerin çevre yönetim birimlerinde veya yetkilendirilmiş çevre
danışmanlık firmalarında çalışacak çevre görevlisinde aranacak nitelikler
MADDE 8 – (Değişik:RG-22/10/2009-27384)
(1) Tesis veya faaliyetlerde, tesis veya faaliyetlerin
çevre yönetim birimlerinde veya yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarında
çalışacak çevre görevlisinin en az dört yıllık yükseköğretim kurumlarının
mühendislik, fizik, kimya, biyoloji bölümlerinden veya veteriner fakültesinden
mezun olması zorunludur.
(2) Tesis ve faaliyetlerde veya yetkilendirilmiş çevre
danışmanlık firmalarında çalışacak çevre görevlilerinin Bakanlıkça düzenlenecek
çevre görevlisi eğitimine katılıp, eğitim sonunda yapılacak sınavda başarılı
olması zorunludur.
(3) Sınavda başarılı olanlara Çevre Görevlisi belgesi
verilir.
(4) Çevre Görevlisi Belgesi olmayanlar, faaliyet veya
tesislerde, çevre yönetim biriminde veya yetkilendirilmiş çevre danışmanlık
firmalarında çevre görevlisi olarak çalışamazlar.
Çevre yönetim birimi ya da tesis veya
faaliyette çalışan çevre görevlisinin görevleri
MADDE 9 – (1) Çevre yönetim birimi ya da tesis veya faaliyette
çalışan çevre görevlisi;
a) Tesis veya faaliyeti düzenli
aralıklarla kontrol ederek Kanun ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren
mevzuatta belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilip getirilmediğini tespit
etmekle,
b) Sorumlusu olduğu tesis veya
faaliyetin yılda bir defadan az olmamak üzere ilgili mevzuat hükümlerine göre
iç tetkikini gerçekleştirmekle ve iç tetkikin sonucunda bir İç Tetkik Raporu
hazırlamakla, bu raporu tesis veya faaliyet sahibine/sorumlusuna sunmakla ve
bir örneğini yönetim biriminde bulundurmakla,
c) Uygunsuzluk tespit edildiğinde tesis
veya faaliyetin sahibine/sorumlusuna uygunsuzluğun giderilmesi için önerilerde
bulunmakla ve uygunsuzlukların giderilip giderilmediğinin takibini yapmakla,
ç) Bakanlıkça yapılacak denetimler
sırasında tesis veya faaliyette hazır bulunmakla,
d) Bakanlıkça yapılacak denetimler
sırasında istenen bilgi ve belgeleri sağlamakla,
e) Öğrendikleri ticari sır mahiyetindeki
bilgileri açıklamamakla
yükümlüdür.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çevre Yönetim Birimi Kurma veya Çevre Görevlisi
Çalıştırma Kriterleri
Tesis veya faaliyetlerin çevre
yönetim birimi kurma veya çevre görevlisi çalıştırma kriterleri
MADDE 10 – (1) Tesis veya faaliyetlerden;
a) Ek-1’de yer alan tesis veya
faaliyetler, özellikleri 8 inci maddede belirtilmiş olan en az iki çevre
görevlisini çalıştırmak veya en az üç çevre görevlisinden oluşan Çevre Yönetim
Birimlerini kurmak ya da yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından çevre
yönetimi hizmeti almak zorundadır.
b) Ek-2’de yer alan tesis veya
faaliyetler öncelikle çevre görevlisi istihdam etmek veya en az üç çevre
görevlisinden oluşan çevre yönetim birimini kurmak ya da yetkilendirilmiş çevre
danışmanlık firmalarından çevre yönetimi hizmeti almak zorundadır.
(2) Organize Sanayi Bölgeleri
yönetimleri bünyesinde en az üç çevre görevlisinden oluşan Çevre Yönetim
Biriminin kurulması veya en az iki çevre görevlisinin çalıştırılması ya da
yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından çevresel faaliyetlerin
yürütülmesi hususunda çevre yönetimi hizmetinin alınması zorunludur.
(3) Belediyeler, mahalli idare
birlikleri, sağlık kuruluşları veya hastanelerde çevre yönetim birimleri en az
bir çevre görevlisinden oluşabilir.
Belediyelerin ve mahalli idare
birliklerinin çevre yönetim birimi kurma ve çevre görevlisi çalıştırma
kriterleri
MADDE 11 – (1) Belediyeler, atıksu arıtma, katı atık
bertaraf, asfalt üretimi gibi çevreye etkisi olan tesislerini ve Bakanlar
Kurulu kararıyla kurulan mahalli idare birlikleri, kendi bünyelerinde
işlettikleri çevresel etkiye sahip tesislerini çevresel açıdan yönetmek üzere;
çevre yönetim birimi kurmak veya çevre görevlisi çalıştırmakla ya da
yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından çevresel faaliyetlerin
yürütülmesi hususunda çevre yönetimi hizmeti almakla yükümlüdürler.
(2) Çalıştırılacak çevre görevlisi
sayısı, 5393 sayılı Belediyeler Kanununun 49 uncu maddesi ve 22/2/2007 tarihli
Resmî Gazete’de yayımlanan Belediye ve Bağlı Kuruluşları ile Mahalli İdare
Birlikleri Norm kadro İlke ve Standartlarına Dair Yönetmelik hükümleri göz
önünde bulundurularak bu kurum ve kuruluşlar tarafından belirlenir.
Sağlık kuruluşları ve hastanelerde
çevre yönetim birimi kurma ve çevre görevlisi çalıştırma kriterleri
MADDE 12 – (1) Hastane ve sağlık kuruluşlarından yatak kapasitesi
20 ve üzerinde olanlar, çevre yönetim birimi kurmak veya çevre görevlisi
çalıştırmak ya da yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından işletmesindeki
çevresel faaliyetlerin yürütülmesi hususunda çevre yönetimi hizmeti almakla
yükümlüdür.
(2) Çalıştırılacak çevre görevlisi
sayısı, ihtiyaç ve kadro standartları göz önünde bulundurularak bu kurum ve
kuruluşlar tarafından belirlenir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Çevre Yönetim Hizmeti Verecek Yetkilendirilmiş Çevre
Danışmanlık
Firmalarının Yükümlülükleri ve Yeterlik Belgesi
Çevre yönetim hizmeti verecek
yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarının nitelikleri
MADDE 13 – (1) Çevre yönetim hizmeti verecek yetkilendirilmiş
çevre danışmanlık firmaları;
a) (Değişik:RG-22/10/2009-27384) Kamu
veya özel sektörde çevre ile ilgili olarak en az üç yıl çalışmış bir çevre
görevlisini koordinatör olarak istihdam etmekle,
b) Ayrıca kamu veya özel sektörde çevre
ile ilgili olarak en az iki yıl çalışmış olan en az üç çevre görevlisini
istihdam etmekle
yükümlüdür.
Çevre yönetim hizmeti verecek
yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarının yükümlülükleri
MADDE 14 – (1) Çevre yönetim hizmeti verecek yetkilendirilmiş
çevre danışmanlık firmaları;
a) Sorumlusu olduğu tesis veya faaliyetin
yılda bir defadan az olmamak üzere, ilgili mevzuat hükümleri de dikkate
alınarak iç tetkikini gerçekleştirmekle,
b) Uygunsuzluk tespit edildiğinde tesis
veya faaliyet sahibine uygunsuzluğun giderilmesi için yazılı önerilerde
bulunmak, uygunsuzlukların giderilip giderilmediğinin takibini yapmak ve
uygunsuzluğun giderilmediği durumda en geç onbeş gün içerisinde yetkili makama
bildirmekle,
c) Sorumlusu olduğu tesis veya
faaliyetin ya da belediyenin, çevre yönetimi faaliyetlerini koordine etmekle,
ç) Sorumlusu olduğu tesis veya
faaliyetin çevresel konularda alması gerekli izin, lisans ve belgeleri alma
ve/veya yenileme çalışmalarını yürütmekle,
d) Bakanlıkça ve il çevre ve orman
müdürlüğünce istenecek bilgi ve belgeleri zamanında ve eksiksiz olarak
iletmekle,
e) Sorumlusu olduğu tesis veya faaliyet
ya da belediye adına belediyeler ve il çevre ve orman müdürlüğü ve Bakanlık ile
gerektiğinde çevresel konular hakkında yazışmalar ve görüşmeler yapmakla,
f) Firma, tesis ve faaliyet
çalışanlarına çevresel konularda bilgilendirici eğitim çalışmaları yapmak ve
özendirici faaliyetler düzenlemekle,
g) Bakanlıkça veya il çevre ve orman
müdürlüklerince yapılacak denetimler sırasında tesiste en az bir çevre
görevlisini hazır bulundurmakla,
ğ) Hizmet verdiği tesis ve faaliyetlerde
ilgili çevre görevlisinin ayda en az iki tam gün çalışmasını sağlamakla,
h) Hizmet verdiği tesis veya
faaliyetlerin çalışmaları esnasında öğrenilen ticari sır niteliğindeki
bilgileri saklı tutmakla,
ı) Hizmet alımı sözleşmesi yapılması
durumunda, hizmet verdiği tesis veya faaliyeti en geç bir ay içerisinde ilgili
valiliğe bildirmekle,
i) İhtiyaç duyulan bilgi ve verileri
öngörülen formatta ve zamanında Bakanlığa bildirmekle
görevlidir.
(2) Bu maddenin birinci fıkrasının (ç),
(d) ve (e) bentlerinde belirtilen görevlerin yetkilendirilmiş çevre danışmanlık
firması tarafından yerine getirilmemesi, çevre yönetimi hizmet alan tesisi,
faaliyeti, belediyeyi ve hastaneyi sorumluluktan muaf tutmaz.
Çevre danışmanlık firmaları için
yeterlik belgesi yükümlülüğü
MADDE 15 – (1) Çevresel konularda tesis ve faaliyetlere çevre
yönetimi hizmeti verecek olan çevre danışmanlık firmaları Bakanlıktan Yeterlik
Belgesi almakla yükümlüdürler. Yeterlik Belgesinin verilmesi ve iptali ile
ilgili hususlar bir tebliğ ile belirlenir.
Eğitim
MADDE 16 – (1) Yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarında
çevre görevlisi olarak hizmet verecek kişiler Bakanlık tarafından ya da
Bakanlıkça yetki verilmiş kurum ve kuruluşlarca açılacak eğitime katılırlar.
(2) (Değişik:RG-22/10/2009-27384) Eğitim
sonrasında bir sınav düzenlenerek sınavda başarılı olanlara “Çevre Görevlisi”
Belgesi verilir.
(3) (Değişik:RG-22/10/2009-27384) Çevre
görevlisi eğitimi programı, çevre görevlisi adaylarına eğitim vermeye ve sınav
yapmaya yetkili kurum ve kuruluşların ve bu kurum ve kuruluşlarda eğitim
verecek personelin nitelikleri ile belgelendirme işlemleri bir tebliğ ile belirlenir.
ALTINCI BÖLÜM
Çevre Gönüllüsünün Nitelikleri ve Görevleri
Çevre gönüllüsünde aranacak
nitelikler
MADDE 17 – (1) Çevre gönüllüsünün:
a) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olması,
b) Kamu hizmetlerinden yasaklı olmaması,
c) En az dört yıllık yükseköğretim
kurumlarından mezun olması,
ç) Kurum, kuruluş ve işletmelerde en az
beş yıl süreyle çevre konularında çalışmış olması,
d) Bakanlık tarafından düzenlenecek
çevre mevzuatı eğitimine katılmış olması,
e) Bakanlık tarafından açılacak sınavda
başarılı olması
gerekmektedir.
(2) Bu maddenin birinci fıkrasına ek
olarak, Çevre ve Orman Bakanlığında Müsteşar ve Müsteşar Yardımcısı olarak
görev yapmış olan kişiler çevre mevzuatı eğitimi ve sınav koşulu aranmaksızın
Bakanlığa başvurdukları takdirde çevre gönüllüsü olurlar.
(3) Çevre ve Orman Bakanlığının Teftiş
Kurulu Başkanlığı, Hukuk Müşavirliği, Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü, Çevresel
Etki Değerlendirmesi ve Planlama Genel Müdürlüğü, Doğa Koruma ve Milli Parklar
Genel Müdürlüğünde ve Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığında, kamu kurum ve
kuruluşların çevre birimi bünyesinde en az beş yıl süre ile çalışmış ve
üniversitelerin dört yıllık fakülte ve yüksek okullarından mezun olan personel
çevre mevzuatı eğitimi ve sınav koşulu aranmaksızın Bakanlığa başvurdukları
takdirde çevre gönüllüsü olurlar.
(4) Çevre Mühendisliği bölümlerinden
doktor ve üzeri akademik unvan almış kişiler de Bakanlığa başvurdukları
takdirde çevre mevzuatı eğitimi ve sınav koşulu aranmaksızın çevre gönüllüsü
olurlar.
Çevre gönüllüsünün görevleri
MADDE 18 – (1) Çevre gönüllüsü, Kanuna ve ilgili mevzuata aykırı
faaliyetleri Bakanlığın merkez veya taşra teşkilatına iletmekle yükümlüdür.
(2) Görevini kötüye kullandığı tespit
edilen çevre gönüllülerinin bu görevleri sona erdirilir; bu kişiler yeniden
çevre gönüllüsü olarak başvuruda bulunamazlar.
Çevre gönüllüsünün bildirimde bulunma
yetkisi
MADDE 19 – (1) Çevre gönüllülerinin tesis veya faaliyetlere
giderek denetleme yapma yetkisi olmayıp bildirim yapma yetkisi bulunmaktadır.
YEDİNCİ BÖLÜM
Çevre Denetiminin Usul ve Esasları
Yetkili birimler
MADDE 20 – (1) Bakanlığın tesis veya faaliyetleri denetlemekle
yetkili birimleri, Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü, Çevresel Etki
Değerlendirmesi ve Planlama Genel Müdürlüğü, İl Çevre ve Orman Müdürlükleridir.
(2) 3/3/2005 tarihli ve 5312 sayılı
Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer Zararlı Maddelerle Kirlenmesinde Acil
Durumlarda Müdahale ve Zararların Tazmini Esaslarına Dair Kanuna dayanılarak
hazırlanmış olan ve 21/10/2006 tarihli ve 26326 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer Zararlı Maddelerle Kirlenmesinde
Acil Durumlarda Müdahale ve Zararların Tazmini Esaslarına Dair Kanunun Uygulama
Yönetmeliğinin 23 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen hususlarda
Bakanlık denetim yapmaya yetkilidir.
(3) Çevre Kanunu ve bu Kanun uyarınca
yürürlüğe konulan yönetmeliklerin yetkili kıldığı kurum ve kuruluşların denetim
yetkileri saklıdır.
(4) Kanun uyarınca yetki devri yapılacak
kurum ve kuruluşlarda aranacak nitelikler tebliğ ile belirlenir.
Denetim planı
MADDE 21 – (1) Ülkenin çevre politikası ve stratejisi
çerçevesinde Bakanlığın çevre denetimi konusundaki önceliklerini, genel amaç ve
hedeflerini belirlemek üzere Bakanlık Denetim Birimi tarafından Denetim Planı
hazırlanır. Bu plan veya planlar ulusal, bölgesel ve yerel ölçekte
oluşturulabilir. Denetim planı hazırlanırken, önceki denetim
faaliyetlerinden elde edilen verilerlerden yararlanılır.
(2) Her çevre denetimi planı en azından:
a) Kapsadığı coğrafi alanı tanımlar,
b) Belli bir süreyi kapsar,
c) Gerektiğinde değiştirilebilir,
ç) Kapsanan sahaların ve kontrol
edilecek tesislerin türünü tanımlar,
d) Çevresel riskleri dikkate alarak
rutin çevre denetimleri için bir program belirlenir, bu programlar, farklı tür
tesisler veya belirlenmiş tesisler için saha ziyaretlerinin sıklığını içerir,
e) Şikayet, kaza, uygunsuzluk ve izin
verme amacı gibi durumlarda yapılan, rutin olmayan denetimlerin usulünü de
içerir.
Yıllık denetim programı
MADDE 22 – (1) Birleşik denetimler için yıllık denetim programı,
Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü ve il çevre ve orman müdürlüklerinin işbirliği
ile bir önceki yılın Aralık ayında hazırlanır ve Bakan tarafından onaylanarak
yürürlüğe girer.
(2) Bu programla, yıl içinde Bakanlığın
merkez ve taşra teşkilatınca birleşik denetim gerçekleştirilecek tesis veya
faaliyetler belirlenir.
(3) Ortam bazlı denetimler konusunda
Bakanlık ve Bakanlığın yetki verdiği kurum ve kuruluşlar, denetimleri
kendilerinin belirlediği programlar çerçevesinde gerçekleştirir.
(4) Kaza, ihbar, şikâyet gibi durumlarda
veya Bakanlıkça gerek görüldüğü hallerde denetim programına bağlı olmaksızın
birleşik ve/veya ortam bazlı denetim yapılır.
Bildirim
MADDE 23 – (1) Yıllık denetim programına alınan tesis veya
faaliyetlere, denetimlerin haberli yapılacak olması durumunda en az bir hafta
önce yıllık denetim programına alındıkları bildirilir.
(2) Kaza, ihbar, şikâyet gibi
durumlarda, ortam bazlı denetimlerde veya Bakanlığın program dışı denetime
gerek gördüğü hallerde denetimin haberli yapılması zorunlu değildir.
Görevlendirme onayı
MADDE 24 – (1) Bakanlık çevre denetim görevlilerini, bağlı
bulundukları denetimle yetkili birimin en üst amiri görevlendirir.
(2) Bakanlıkça, belirli bir denetim
görevinin yapılması için en az iki çevre denetim görevlisi görevlendirilir.
(3) Birleşik denetimlerde, denetim
ekibinde bir çevre baş denetim görevlisi bulunması zorunludur. Denetim ekibinde
bulunan çevre denetim görevlilerinin puanı çevre baş denetim görevlisi olmaya
yetmediği durumda denetim ekibi kendi içinde bir çevre denetim görevlisini,
çevre baş denetim görevlisi olarak belirler.
(4) Gerekli durumlarda denetim ekibine
çevre denetim görevlisi adayları da dâhil edilebilir. Denetim ekibinde yer alan
çevre denetim görevlisi adayları gözlemci konumundadır.
Çevre baş denetim görevlilerinin
görev ve sorumlulukları
MADDE 25 – (1) Çevre baş denetim görevlisinin görev ve
sorumlulukları şunlardır;
a) Denetim öncesinde denetlenecek tesis
veya faaliyet ile ilgili denetim ekibi içinde koordinasyonu ve işbölümünü
sağlamak,
b) Denetlenecek tesis veya faaliyetin
prosesi, ürünleri, hizmetleri, daha önce yapılan denetim varsa bulguları
toplamak, toplatmak ve değerlendirmek,
c) Denetim esnasında ve sonrasında
denetim ekibiyle gerekli koordinasyonu sağlamak ve belgeleri istemek,
ç) Denetimin bitiminde, yerinde denetim
tutanağının düzenlenmesini sağlamak,
d) Denetim sonunda her çevre denetim
görevlisinden kendi göreviyle ilgili denetim sonuçlarını toplamak ve denetim
raporunu hazırlamak,
e) Denetimin sonucuna göre İdari
Yaptırım Karar Tutanağını hazırlamak ve onaylanmak üzere ilgili makama sunmak,
f) Denetim raporunu, 32 nci maddenin
üçüncü fıkrasında belirtilen yerlere göndermek,
g) Gerektiğinde mahalli mülki amirinden
kolluk kuvveti görevlendirilmesini talep etmek,
h) Denetimini gerçekleştireceği kamu,
özel sektör kurumları veya tüzel kişilik ile kişisel ilişkisi bulunmamak.
Çevre denetim görevlisinin görev ve
sorumlulukları
MADDE 26 – (1) Çevre (Değişik ibare:RG-22/10/2009-27384) denetim
görevlisinin görev ve sorumlulukları şunlardır;
a) Denetim öncesinde çevre baş denetim
görevlisinin koordinasyon çalışmalarına destek olmak,
b) Denetlenecek tesis veya faaliyetin
prosesini incelemek, daha önce yapılan denetim varsa bulguları toplamak,
değerlendirmek ve sonucunu çevre baş denetim görevlisine sunmak,
c) Denetim esnasında yapılan işbölümü
kapsamında kendisine verilen görevi tarafsız, etkin ve verimli bir şekilde
planlayıp gerçekleştirmek,
ç) Denetim sırasında etkin görüşme,
gözlem ve kayıtlar da dahil olmak üzere dokümanların gözden geçirilmesi yoluyla
bilgi toplamak,
d) Denetim sonunda kendi göreviyle
ilgili denetim bulgularını çevre baş denetim görevlisine sunmak ve denetim
tutanağının düzenlenmesinde çevre baş denetim görevlisine yardımcı olmak,
e) Denetim raporunda yer alacak
görüşlerini denetim tarihinden sonra on iş günü içinde çevre baş denetim
görevlisine vermek,
f) Denetimini gerçekleştireceği kamu,
özel sektör kurumları veya tüzel kişilik ile kişisel ilişkisi bulunmamak.
Tanıtım kartı
MADDE 27 – (Değişik:RG-22/10/2009-27384)
(1) 35 inci maddede yer alan koşulları
sağlayan Bakanlık merkez ve taşra teşkilatı personeli için şekli ve içeriği
Bakanlıkça belirlenecek tanıtım kartı düzenlenir. Çevre denetim görevlileri
yaptıkları denetimler sırasında bu tanıtım kartlarını ve görevlendirme
onaylarını tesis veya faaliyet sahibine ya da tesis veya faaliyet sorumlusuna
göstermek zorundadır. Denetim görevinden herhangi bir nedenle süresiz
ayrılanlar, tanıtım kartlarını, Bakanlığa gönderilmek üzere il çevre ve orman
müdürlüklerine, Bakanlık merkezinde de Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğüne teslim
eder.
Ölçüm ve analizler
MADDE 28 – (1) Bakanlık çevre denetim görevlilerince, ölçüm ve
analiz gerektiren hususlara uyulup uyulmadığı; firma tarafından Bakanlığa veya
Bakanlıkça yetki verilmiş özel veya kamu kurum ve kuruluş laboratuarlarına
yaptırılacak ölçüm ve analiz sonuçlarına göre değerlendirilir.
Denetim tutanağı
MADDE 29 – (1) Denetim ekibi, denetimin bitiminde, 3/4/2007
tarihli ve 26482 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Kanununa Göre
Verilecek İdarî Para Cezalarında İhlalin Tespiti ve Ceza Verilmesi ile Tahsili
Hakkında Yönetmelikte özellikleri verilen ve Ek-3’te yer alan çevre denetim
tutanağını üç nüsha olarak düzenler.
(2) Düzenlenen bu nüshalardan biri
denetimin gerçekleştirildiği tesis veya faaliyet sahibine verilir.
İdari yaptırım kararı
MADDE 30 – (1) Yapılan denetim sırasında, Kanunda belirtilen
gerekliliklere uyulmadığının veya yükümlülüklerin yerine getirilmediğinin
saptanması durumunda Kanunun 20 nci maddesinde belirtilen cezalar uygulanır.
(2) Söz konusu idari yaptırım kararına
yol açan uygunsuzluk, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile diğer kanunlara göre suç
oluşturuyor ise kovuşturma yapılması için Cumhuriyet Savcılığına suç
duyurusunda bulunulur.
Süre verilmesi ve faaliyetin
durdurulması
MADDE 31 – (1) Yapılan denetim sırasında, Kanunda belirtilen
yasaklara uyulmadığının veya yükümlülüklerin yerine getirilmediğinin saptanması
durumunda, idari para cezasının yanı sıra, yetkili makamca tesis veya
faaliyetlere, yasaklara aykırı faaliyetin düzeltilmesi ve Kanunda belirtilen
yükümlülüklerin yerine getirilmesi için denetim ekibi tarafından;
a) Kanunun 20 nci maddesinin birinci
fıkrasının (b) bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için
yürürlükteki mevzuatın hükümleri ve sınır değerleri değerlendirilerek bir yıla
kadar,
b) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının
(c) bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için yürürlükteki
mevzuatın hükümleri ve sınır değerleri değerlendirilerek bir yıla kadar,
c) Kanunun 20 nci maddesinin birinci
fıkrasının (c) bendinin ikinci alt bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine
getirilmesi için üç aya kadar,
ç) Kanunun 20 nci maddesinin birinci
fıkrasının (f) bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için
lisans almış tesislere yürürlükteki mevzuatın hükümleri ve sınır değerleri
değerlendirilerek bir yıla kadar,
d) Kanunun 20 nci maddesinin birinci
fıkrasının (g) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için bir aya
kadar,
e) Kanunun 20 nci maddesinin birinci
fıkrasının (h) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için
fabrika, şantiye ve eğlence yerlerine uygulanacak kontrol tedbirlerine bağlı
olarak en fazla bir yıla kadar,
f) Kanunun 20 nci maddesinin birinci
fıkrasının (ı) bendinin dokuzuncu alt bendinde belirtilen yükümlülüğe uymayan
işletmeye taşıdığı kirlilik yükü ve atık su debisine bağlı olarak iki aya
kadar,
g) Kanunun 20 nci maddesinin birinci
fıkrasının (j) bendinin birinci alt bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine
getirilmesi için altı aya kadar,
ğ) Kanunun 20 nci maddesinin birinci
fıkrasının (m) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için altı
aya kadar,
h) Kanunun 20 nci maddesinin birinci
fıkrasının (n) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için
işletmelerin taşıdığı kirlilik yükü ve atık su debisine göre iki aya kadar,
ı) Kanunun 20 nci maddesinin birinci
fıkrasının (r) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için lisans
almış işletmeler hakkında yürürlükteki mevzuat hükümleri ve sınır değerler
değerlendirilerek bir yıla kadar,
i) Kanunun 20 nci maddesinin birinci
fıkrasının (v) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için;
1) Lisans almış geri kazanım/bertaraf
tesislerine aksaklıklarını giderecek termin planı için on iş gününe ve
yatırımlarını tamamlamak için ise altı aya kadar,
2) Tehlikeli atık üreten tesislerde
uygunsuzluk tespit edilirse, bu uygunsuzluğu gidermek üzere bir aya kadar,
uygunsuzluğun giderilmesi için yatırım gerekmesi halinde termin planı verilmesi
için on iş gününe ve yatırımın tamamlanması için de altı aya kadar,
3) Kaza durumunda tehlikeli atıkların ve
tehlikeli kimyasalların döküldüğü yerde kirliliğin ortadan kaldırılması için
bir aya kadar,
süre verilebilir.
(2) Bu süreler sonunda yasaklara uymayan
veya yükümlülüğünü yerine getirmeyen tesis veya faaliyetin çalışması, yasağın
veya yerine getirilmeyen yükümlülüğün çeşit ve niteliğine göre kısmen veya
tamamen süreli veya süresiz olarak durdurulur.
(3) Çevre kirliliğinin toplum sağlığı
yönünden tehlike yarattığı hallerde tesis veya faaliyet, süre verilmeksizin
kısmen veya tamamen durdurulur ve Sağlık Bakanlığına bildirilir.
Denetim raporu
MADDE 32 – (1) Bakanlık denetim ekibi, denetimin tamamlanmasını
takip eden kırk iş günü içinde denetim raporunu hazırlar. Bu raporda;
a) Denetim sırasında tespit edilen eksiklikler
ve uygunsuzluklar,
b) Cezai müeyyide uygulanmasını
gerektiren durumlarda önerilen cezalar ile yasal dayanakları,
yer alır.
(2) Bakanlık denetim ekibi, denetim
esnasında tespit ettikleri cezai müeyyide gerektiren durumları ve uygunsuzluğun
giderilmesi için önerdikleri süreleri Kanunda belirtilen idari ceza vermeye
yetkili amirlere bildirirler.
(3) Denetim raporlarının bir nüshası
tesis veya faaliyetlere gönderilir ve diğer nüshaları Bakanlık ve/veya il
müdürlüğünün ilgili birimince gereği yapıldıktan sonra muhafaza edilir.
Denetim sonuçlarının
değerlendirilmesi
MADDE 33 – (1) Denetim sonuçları, Bakanlıkça hazırlanan yıllık
denetim programlarının sona ermesini müteakip denetimle yetkili birim
amirlerince değerlendirilir. Değerlendirme sonuçları ile öneriler Bakanlık
makamına sunulur; denetim planlarının ve yıllık denetim programlarının
hazırlanmasında dikkate alınır.
Gizliliğe riayet
MADDE 34 – (1) Bakanlık çevre denetim görevlileri, denetim
esnasında öğrendikleri ticari sır mahiyetindeki bilgileri açıklayamazlar.
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Çevre Denetim Görevlileri
Çevre denetim görevlilerinde aranacak
nitelikler
MADDE 35 – (1) En az dört yıllık yükseköğretim kurumu mezunu
Bakanlık merkez ve taşra teşkilatı personelinden aşağıda belirtilen eğitim
programlarına katılarak eğitim belgesi alanlar bu madde uyarınca yapılacak
puanlamaya göre Çevre Denetim Görevlisi olarak görevlendirilirler.
a) Kapsamı Bakanlıkça
belirlenen çevre denetimi eğitimi; (35 puan)
b) Uluslararası yetkili
kılınmış ve belgelendirilmiş kişi veya kuruluşlarca düzenlenen eğitim
programları; (30 puan)
|
1) ISO 14001 Çevre
Yönetim Sistemleri - Özellikler ve Kullanım Kılavuzu,
2) ISO 14001 Çevre
Tetkik Görevlisi Eğitimi.
|
30
|
c) Denetim Deneyimi (en
fazla 20 puan)
|
Çevre Mevzuatı
Kapsamında Yapılan Her Çevre Denetimi
|
1
|
d) (Mülga:RG-22/10/2009-27384)
e) İş Tecrübesi (en fazla 15
puan)
|
Çevre bilim ve
teknolojisi, çevre işlem ve etkileri, çevre mevzuatı, çevre yönetim sistem ve
standartları, çevre denetim işlem usul ve teknikleri ile cihazların teknik
yönleri konularından herhangi birini kapsayan iş tecrübesi.
Her yıl için 1 puan
|
1
|
(2) Çevre Denetim
Görevlilerinin en az 70 puan, Çevre Baş Denetim Görevlilerinin ise en az 80
puan almaları zorunludur.
DOKUZUNCU BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Denetim bilgilerinin bildirimi
MADDE 36 – (1) Bakanlık merkez birimleri, il çevre ve orman
müdürlükleri ile yetki devri yapılan kurum ve kuruluşlar tarafından Kanuna göre
yapılan tüm çevre denetimlerine dair bilgiler, ceza ile sonuçlanıp
sonuçlanmamasına bakılmaksızın Bakanlıkça belirlenen şekilde Bakanlığa
bildirilir.
İdari yaptırım karar defteri
MADDE 37 – (1) Bakanlık merkez teşkilatı birimleri, il çevre ve
orman müdürlükleri ile yetki devri yapılan kurum ve kuruluşlar, Kanuna göre
yaptıkları çevre denetimleri sonucunda ceza uygulamışlarsa bu cezalar İdari
Yaptırım Karar Defterine işlenir.
(2) İdari Yaptırım Karar Defteri
Bakanlık merkez teşkilatında her genel müdürlükte ve il çevre ve orman
müdürlüklerinde bir adet bulunacak şekilde tutulur.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 38 – (1) 5/1/2002 tarihli ve 24631 mükerrer sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Çevre Denetimi Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Çevre yönetim birimi kurma, çevre
görevlisi istihdam etme veya çevre yönetimi hizmeti alma süresi
GEÇİCİ MADDE 1 – (Değişik:RG-22/10/2009-27384)
(1) Bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden itibaren;
a) Ek-1 listesinde yer alan tesis veya faaliyetler en
geç 18 ay içerisinde; Ek-2 listesinde yer alan tesis veya faaliyetler ise en
geç 24 ay içerisinde,
b) Altyapı çalışmalarına başlayan Organize Sanayi
Bölgeleri, 11 inci maddede belirtilen tesislere sahip belediyeler ve mahalli
idare birlikleri, 12 nci maddede belirtilen sağlık kuruluşları veya hastaneler,
24 ay içerisinde,
Çevre yönetim birimlerini kurar veya çevre görevlisi
istihdam eder ya da çevre yönetimi hizmeti alırlar.
Yürürlük
MADDE 39 – (1) Bu Yönetmelik 1/1/2009 tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 40 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı
yürütür.
|
|
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
|
|
Tarihi
|
Sayısı
|
|
21/11/2008
|
27061
|
|
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Mevzuatın Yayımlandığı
Resmî Gazete’nin
|
|
Tarihi
|
Sayısı
|
|
1.
|
22/10/2009
|
27384
|
|
2.
|
|
|
Sayfa
|
EK-1
ÇEVREYE KİRLETİCİ ETKİSİ YÜKSEK OLAN FAALİYET VEYA
TESİSLER
|
1. Ham Petrol, Doğal Gaz, Kömür ve Turba Çıkarma
Endüstrisi
|
|
1.1.
Ham Petrol çıkarılması:
|
|
1.1.1. Çıkarılan ham petrol miktarı günde 500 tondan fazla ise,
|
|
1.1.2. Kıtasal platformda petrol çıkarılması,
|
|
1.2. Doğal gaz çıkarılması, çıkarılan miktar günde
500,000 m³’ten fazla olduğunda,
|
|
1.3.
150 ha’dan daha geniş alanlarda açık ocak madenciliği ile kömür
çıkarılması,
|
|
1.4.
150 ha’dan daha geniş alanlarda turba çıkarılması,
|
|
1.5. Derin sondajlar:
(i) jeotermal sondaj,
(ii) nükleer atık maddelerin depolanması için
yapılan sondajlar,
(iii) su sağlama için sondaj.
Toprağın stabilitesinin
araştırılması için yapılan sondajlar hariçtir.
|
|
2. Enerji
Endüstrisi
|
|
2.1.
50 MW ya da daha fazla ısıl gücü olan elektrik, ısı, buhar ya da sıcak su
üretme tesisleri dahil olmak üzere termik santraller ve diğer yakma
tesisleri,
|
|
2.2.
Petrol ve gaz işleme rafinerileri,
|
|
2.3.
Kok fırınları,
|
|
2.4.
Kömür gazlaştırma ve sıvılaştırma tesisleri,
|
|
2.5.
Nükleer santraller.
|
|
3. Metal Üretimi
ve İşlenmesi
|
|
3.1.
Metal cevheri fırınlama veya sinterleme tesisleri (sülfür cevheri dahil),
|
|
3.2. 2,5 ton/saat kapasiteli kesintisiz döküm
tesislerini de içeren pik demir veya çelik üretimi (birincil ve ikincil
ergitme) için entegre tesisler,
|
|
3.3. Demir veya çelik işleme tesisleri:
|
|
3.3.1.
Saatte 20 tondan fazla ham çelik işleyen sıcak haddeleme tesisleri,
|
|
3.3.2. Isıl gücün 20 MW’ı aştığı durumda birim
gücün 50 kJ’den fazla olduğu şahmerdanlı veya tokmaklı tesisler,
|
|
3.3.3.
Saatte 2 ton’dan fazla işleme kapasitesi olan demir ve çeliğin eritilmiş
metal (çinko, kalay ve diğerleri) ile koruyucu yüzey kaplama uygulaması,
|
|
3.4.
Günde 20 ton veya daha fazla üretim kapasiteli olan demir ve çeliğin
döküldüğü dökümhaneler,
|
|
3.5.
Aşağıdaki uygulamalara yönelik tesisler:
|
|
3.5.1.
Cevherden, konsantreden ya da ikincil hammaddelerden metalürjik, kimyasal
veya elektrolitik prosesler ile demir içermeyen ham metal üretim tesisleri,
|
|
3.5.2.
Kurşun ve kadmiyum için günde 4 tondan fazla ya da diğer bütün metaller
için günde 20 tondan fazla ergitme kapasiteli geri kazanılmış ürünleri de
içeren (rafine etme, döküm vb.) alaşımlar dahil demir içermeyen metal
ergitme ve/veya bileşiklerinin imali tesisleri,
|
|
3.6.
İşleme tanklarının hacminin 30 m³’den fazla olduğu, elektrolitik veya
kimyasal bir proses kullanılarak metal ve plastik maddelerin yüzey
işlemesinin yapıldığı tesisler.
|
|
4. Mineral,
İnşaat Malzemeleri Endüstrisi
|
|
4.1. Asbest ve asbest içeren ürünleri çıkarma,
üretme, işleme, dönüşüm tesisleri,
|
|
4.2.
Günlük kapasitesi 500 tondan fazla olan döner fırınlarda çimento klinkeri
üretme tesisleri,
|
|
4.3.
Günlük kapasitesi 50 tondan fazla olan döner fırınlarda ya da diğer
fırınlarda kireç üretme tesisleri,
|
|
4.4.
Eritme kapasitesi günde 20 tondan fazla olan cam elyaf dahil, cam üretme
tesisleri,
|
|
4.5.
Ergitme kapasitesi günde 20 tondan fazla olan mineral elyaf üretimi de
dahil, mineral madde ergitme tesisleri,
|
|
4.6
Üretim kapasitesi günde 75 tondan fazla olan çatı kiremiti, tuğla,
refrakter tuğla kiremit, fayans ve porselen gibi seramik ürünlerinin ısıl
işlemle elde edildiği tesisler.
|
|
5. Kimya ve
Petrokimya Endüstrisi
|
|
5.1. Entegre kimya tesisleri, örneğin, çeşitli
ünitelerin bitişik ve fonksiyonel olarak birbirine bağlı olduğu, kimyasal
dönüştürme proseslerini kullanarak endüstriyel ölçekte üretim yapan
tesisler.
|
|
5.1.1.
Temel organik kimyasalların üretimi:
|
|
a)
basit hidrokarbonlar (lineer veya döngüsel, doymuş veya doymamış, alifatik
veya aromatik),
|
|
b)
alkoller, aldehitler, ketonler, karboksilik asitler, esterler, asetatlar,
peroksitler ve epoksi reçineler gibi oksijen içeren hidrokarbonlar,
|
|
c)
kükürtlü hidrokarbonlar,
|
|
d)
aminler, amidler, azotlu, nitritli ve nitratlı bileşikler, nitriller, siyanitler
ve iso siyanitler gibi azot içeren hidrokarbonlar,
|
|
e)
fosfor içeren hidrokarbonlar,
|
|
f)
halojenik hidrokarbonlar,
|
|
g)
organometalik bileşikler,
|
|
h)
temel plastik maddeler (polimerler, sentetik elyaflar ve seluloz bazlı
elyaflar);
|
|
i)
sentetik kauçuk,
|
|
j)
boya ve pigmentler,
|
|
k) yüzey aktif maddeler.
|
|
5.1.2. Basit inorganik kimyasalların üretimi:
|
|
a)
amonyak, klor ya da hidrojen klorür, flor ya da hidrojen florür, karbon
oksitler, kükürt bileşikleri, azot oksitler, hidrojen, kükürt di oksit,
karbonil klorür gibi gazlar,
|
|
b)
kromik asit, hidroflorik asit, fosforik asit, nitrik asit, hidroklorik
asit, sülfürik asit, oleum ve kükürtlü asitler gibi asitler,
|
|
c)
amonyum hidroksit, potasyum hidroksit, sodyum hidroksit gibi bazlar,
|
|
d)
amonyum klorür, sodyum klorit, potasyum klorit, potasyum karbonat, sodyum
karbonat, perborat, gümüş nitrat, baryum sülfat gibi tuzlar,
|
|
e)
ametaller, metal oksitler ya da kalsiyum karpit, bor ve bileşikleri,
zırnık, dispeng oksit, silisyum, silisyum karpit gibi diğer inorganik
maddeler,
|
|
5.1.3.
Hammadde aşamasından başlamak suretiyle fosfor, azot ya da potasyum bazlı
gübre üretimi (basit bileşik gübreler),
|
|
5.1.4.
Bitki Koruma Ürünlerinin ve biyositlerin üretimi,
|
|
5.1.5.
Kimyasal ya da biyolojik prosesler kullanılarak temel farmasötik ürünlerin
üretimi (alkaloid tesisler dahildir),
|
|
5.2.
Patlayıcı üretimi,
|
|
5.3.
200.000 ton ya da daha fazla kapasitesi olan petrol, petrol ürünleri,
petrokimyasal veya kimyasal ürünlerin dolum ve/veya depolama tesisleri,
|
|
6. Kâğıt
Endüstrisi
|
|
6.1.
Keresteden ya da diğer lifli malzemelerden selüloz ve/veya kâğıt hamuru
üretim tesisleri,
|
|
6.2.
Günde 20 tondan fazla üretim kapasitesi olan kâğıt ve karton üretim
tesisleri,
|
|
7. Atık Yönetimi
|
|
7.1. Atık bertaraf ve geri kazanım tesisleri,
|
|
7.2. Ambalaj atığı toplama, ayırma ve geri dönüşüm
tesisleri,
|
|
7.3.
Gemilerin normal faaliyetinden kaynaklanan atıkların toplandığı “Atık Kabul
Tesisleri”,
|
|
8. Gıda
Endüstrisi
|
|
8.1.
Günlük hayvansal karkas kapasitesi 50 tondan fazla olan mezbahaneler,
|
|
8.2.
Aşağıdakilerden gıda üretmeye ilişkin her türlü işlem ve proses:
|
|
8.2.1.
Günlük nihai ürün üretim kapasitesi 75 tondan fazla olan hayvansal hammadde
(süt dışında),
|
|
8.2.2.
Günlük nihai ürün üretim kapasitesi 300 tondan fazla (3 aylık ortalama
değer bazında) olan bitkisel hammadde,
|
|
8.2.3.
Tesise giren günlük süt miktarı 200 ton ve daha fazla (yıllık ortalama
değer bazında) olan süt ve süt ürünleri üretimi,
|
|
8.3.
Günlük işlem kapasitesi 10 tondan fazla olan hayvan kesimi yan ürünleri ve
artığı işleme vb. tesisler,
|
|
8.4.
30 m3/gün ve üstü atıksu oluşturan zeytin işletmeleri.
|
|
9. Diğer Tesisler/Faaliyetler
|
|
9.1.
Kapasitesi günde 10 tondan fazla olan elyaf veya tekstil ön işlem (yıkama,
ağartma, terbiye ve merserizasyon gibi işlemler) veya boyama tesisleri,
|
|
9.2.
Günde nihai ürün kapasitesi 12 tonun üzerinde olan hayvan derisi ve postu
tabaklama ve/veya deri mamulleri işleme tesisleri,
|
|
9.3.
Solvent tüketim kapasitesi saatte 150 kg’dan veya yılda 200 tondan fazla
olan, organik solvent kullanılarak malzeme, nesne ve ürünlerin yüzey
işlemlerinin yapıldığı tesisler; örn. apreleme, baskı, kaplama, yağ
giderme, su geçirmez hale getirme, boyutlandırma, boyama, temizleme ya da
emprenye etme faaliyetleri,
|
|
9.4.
Yanma ve grafitleştirme yolu ile karbon ya da elektrografit üretme tesisleri,
|
|
9.5.
Limanlar (Karasularımızda tarifeli seferler yapan gemilerin yolcu almak
için yanaştığı limanlar, balıkçı barınakları ve yat yanaşma kapasitesi elli
yatın altında olan marinalar-yat limanları hariç),
|
|
9.6.
Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü
Yönetmeliği Ek-1’inde yer alan maddeleri üreten, kullanan, depolayan diğer
tesisler.
|
EK-2
ÇEVREYE KİRLETİCİ ETKİSİ OLAN FAALİYET VEYA TESİSLER
|
1. Madencilik, Ham Petrol, Doğal Gaz, Kömür ve Turba Çıkarma
Faaliyetleri
|
|
1.1. Taş ocakları, açık ocak madenciliği ve 150 ha. dan daha küçük alanlarda turba çıkarımı,
|
|
1.2.
Metalik ve/veya metalik olmayan açık ocak veya yeraltı madenciliği,
|
|
1.3. Akarsudan ve denizden mineral çıkarılması,
|
|
1.4. Kömür, ham petrol, doğal gaz, cevherler ve
bitümlü şist çıkarmak için yerüstü endüstri tesisleri (Ek 1’de bulunmayan
faaliyetler),
|
|
1.5. Doğal ve yapay taşlar, alçı, kiselgar,
magnezit, mineral boya, midye kabuğu, talk, kil, trasın her çeşidini
işleyen tesisler ile kromit, çimento klinkeri, cüruf ve molozların
kırılması, öğütülmesi, elenmesi için kurulan tesisler,
|
|
1.6. Perlit, şist ve kil patlatma tesisleri,
|
|
1.7. Kömür ve/veya cevher hazırlama ve/veya
zenginleştirme tesisleri,
|
|
1.8. 25-150 ha arasındaki alanlarda açık ocak madenciliği ile kömür çıkarılması
|
|
2. Enerji Endüstrisi
|
|
2.1.
Termik santraller ve diğer yakma tesisleri, 1 MW’tan fazla 50 MW’a eşit ya
da daha düşük ısıl gücü olan elektrik, ısı, buhar ya da sıcak su üretim
tesisleri dahildir,
|
|
2.2. 100 m3 ten fazla tank kapasitesi olan yanıcı, parlayıcı ve patlayıcı gaz depolayan tesisler,
|
|
2.3. Fosil yakıtların yerüstü depoları,
|
|
2.4. Kömür ve linyitin endüstriyel briketlenmesi,
|
|
2.5. Kapasitesi saatte 1 tonun üzerinde olan kömür
öğütme ve kurutma tesisleri,
|
|
2.6. Katran, katran ürünleri, katran suyu ve gazı
işleme ve damıtma tesisleri,
|
|
2.7. Bitümlü şist gazlaştırma ve sıvılaştırma
tesisleri,
|
|
3. Metallerin Üretimi ve İşlenmesi
|
|
3.1. 2,5 ton/saat ten düşük kapasiteli sürekli
döküm dahil birincil ve ikincil eritme ile pik demir ya da çelik üretim
tesisleri ve 5 ton ya da daha fazla vakum eritme kapasitesi olan tesisler,
|
|
3.2. Demir ve çelik işleme tesisleri:
|
|
3.2.1. Günde 3 tondan daha fazla kapasitesi olan
sıcak haddeleme tesisleri, (saatte 20 tondan az kapasiteli ham çeliğin sıcak
haddelendiği tesisler hariçtir),
|
|
3.2.2. Günde 5 tondan fazla kapasitesi olan demir
ve çelik soğuk haddeleme tesisleri,
|
|
3.2.3. Günde 2 tondan fazla kapasitesi olan demir
dışı metallerin sıcak ya da soğuk haddelendiği tesisler,
|
|
3.2.4. Isıl gücü 2-20 MW arasında olan ve birim
gücü 50 kJ ya da daha az olan tokmaklama tesisleri,
|
|
3.2.5. Her seferinde 10 kg ve üzerinde patlayıcı madde kullanılarak detonasyonla biçimlendirme veya metal kaplama
işlemlerinin yapıldığı tesisler,
|
|
3.2.6. Anma gücü 100 kW ve üzerinde
değirmenlerle hurda parçalayan tesisler,
|
|
3.3. Aşağıdaki makinelerin üretildiği, tamirinin
yapıldığı tesisler:
· Kazanlar,
· Hacmi 5 m3 ve üzerinde olan metal
saçtan yapılmış konteynerler,
· Taban alanı 7 m2 ve üzerinde olan konteynerler.
|
|
3.4. Sıcak biçimlendirme metoduyla üretilen çelik
dikişsiz boru ve kaynaklı boru üreten tesisler,
|
|
3.5. Soğuk biçimlendirme metoduyla üretilen çelik
dikişsiz ve kaynaklı boru üreten tesisler,
|
|
3.6.
Saatte 2 ton ve daha az işleme kapasiteli demir ve çeliğin ergitilmiş metal
ile koruyucu yüzey kaplama uygulaması yapan tesisler,
|
|
3.7.
Günde 20 tondan az üretim kapasitesi olan demirli metal dökümhaneleri,
|
|
3.8.
Kurşun ve kadmiyum için günde 4 tondan az ya da diğer bütün metaller için
günde 500 kg – 20 ton arası ergitme kapasiteli geri kazanılmış ürünleri de
içeren (rafine etme, döküm vb.), değerli metaller hariç demir içermeyen
metal ergitme ve/veya bileşiklerinin imali tesisleri,
|
|
3.9.
İşleme tanklarının hacminin 30 m³ ya da daha az olduğu, elektrolitik veya kimyasal bir proses kullanılarak metal ve plastik maddelerin yüzey işlemesinin
yapıldığı tesisler,
|
|
3.10. Püskürtmeli maddelerle demir-çelik yapı
konstrüksiyonları, çelik konstrüksiyonlar ve sac parçaları yüzeylerinin
muamele edildiği ve taşlama veya zımparalama tesisleri. (Kapalı devre
çalışan püskürtme maddesinin devrede kaldığı tesisler hariçtir),
|
|
3.11. Kurşunlu akümülatör ile endüstriyel
akümülatör hücreleri baterya ve pil vb üreten tesisler,
|
|
3.12. Tokmaklama metodu ile metal tozu üreten
tesisler ve diğer metal tozu ve pastaları üreten tesisler,
|
|
3.13.
Motorlu taşıt üretimi ve montajı ve motorlu taşıtların motorlarının
üretimi,
|
|
3.14.
Gemi, yat inşa ve bakım onarım tersaneleri,
|
|
3.15. Uçak yapım ve bakım tesisleri,
|
|
3.16. Demiryolu ekipmanı üretimi,
|
|
3.17. Patlayıcılar ile baskı yapılması,
|
|
3.18. Metallerin sırlama, emaye ve/veya mineleme
işleminin yapıldığı tesisler,
|
|
3.19. Metallerin asit veya baz ile işlem gördüğü
tesisler,
|
|
3.20. Demir dışı metal oksit (alüminyum oksit ve
çinko oksit gibi) üretim tesisleri (kapasite A veya B),
|
|
3.21. Seri makine imalatı, elektrik makineleri ve
yedek parça üretimi.
|
|
4. Mineral, İnşaat Malzemeleri Endüstrisi
|
|
4.1.
Günlük kapasitesi 500 ton ve daha az olan döner fırınlarda çimento klinkeri
üretme tesisleri,
|
|
4.2.
Çimento öğütme veya paketleme tesisleri,
|
|
4.3.
Günlük kapasitesi 50 ton ve daha az olan döner fırınlarda ya da diğer
fırınlarda kireç üretme tesisleri,
|
|
4.4.
Kireç öğütme, söndürme veya paketleme tesisleri,
|
|
4.5.
Eritme kapasitesi günde 20 ton ve daha az olan cam elyafı dahil, cam üretme
tesisleri,
|
|
4.6.
Cam ve cam ürünlerini asitlerle parlatan veya matlaştıran tesisler,
|
|
4.7.
Boksit, dolomit, alçı, kiselgar, magnezit, kuvarzit ve şamot gibi
maddelerin pişirildiği ve/veya ergitildiği tesisler,
|
|
4.8.
Günlük 20 ton ve daha az ergitme kapasiteli olan mineral elyaf üretim
tesisleri,
|
|
4.9.
Üretim kapasitesi günde 75 ton ve daha az olan çatı kiremiti, tuğla,
refrakter tuğla kiremit, fayans ve porselen gibi seramik ürünlerinin ısıl
işlemle elde edildiği tesisler,
|
|
4.10.
Gazlı beton blokları ve buhar basıncı altında kum-kireç briketi veya
elyaflı çimento levhaların üretildiği tesisler,
|
|
4.11.
Üretim kapasitesi 10 m3/saat ve üzerinde olan, çimento
kullanarak beton, harç veya yol malzemesi üreten tesisler; malzemelerin
sadece kuru oldukları zaman karıştırıldıkları yerler dahil,
|
|
4.12.
Üretim kapasitesi 5 ton/saat ve üzerinde olan, çimento veya diğer bağlayıcı
maddeler kullanarak, sıkıştırma darbe, sarsma ve titreşim yoluyla
şekillendirilmiş malzeme üreten tesisler,
|
|
4.13.
Yol malzemesi hazırlayan tesislerle, katran eritme ve püskürtme tesisleri
dahil mineral malzemeli bitüm veya katran karışımlarını eriten ve üreten
tesisler,
|
|
5. Kimya Endüstrisi
|
|
5.1. Kimyasalların ve ara ürünlerin işlenmesi
(Ek-1’de bulunmayan faaliyetler),
|
|
5.2. Boya, vernik, cila, elastomer ve peroksit
üretim tesisleri (Ek-1’de bulunmayan faaliyetler),
|
|
5.3.
Kapasitesi 1.000 ton ile 200.000 ton arasında petrol, petrokimyasal ve
kimyasal ürünlerin dolum ve/veya depolandığı tesisler (Ek-1’de bulunmayan
faaliyetler),
|
|
5.4.
Petrol ürünlerinin (fuel-oil, motorin, nafta, benzin vb.) veya mineral
yağlar, sıvı mineral yağı ürünlerinin depolandığı 1.000 ton’un üzerinde
depolama tank kapasitesi olan tesisler,
|
|
5.5.
Diğer maddelerden kazanılan metanolün depolandığı 5.000 ton’un üzerinde
depolama tank kapasitesi olan tesisler,
|
|
5.6.
Akrilonitrilin depolandığı ve depolama kapasitesinin 350 ton’un üstünde
olduğu tesisler,
|
|
5.7.
Klorun depolandığı ve depolama kapasitesinin 10 ton’un üzerinde olduğu
tesisler,
|
|
5.8.
Kükürtdioksitin depolandığı ve depolama kapasitesinin 20 ton’un üzerinde
olduğu tesisler,
|
|
5.9.
Sıvı oksijenin depolandığı ve depolama kapasitesinin 200 ton’un üzerinde
olduğu tesisler,
|
|
5.10.
Amonyumnitrat’ın depolandığı ve depolama kapasitesinin 500 ton’un üzerinde
olduğu tesisler,
|
|
5.11.
Sodyumklorat’ın depolandığı ve depolama kapasitesinin 25 ton’un üzerinde
olduğu tesisler,
|
|
5.12.
5 ton veya daha fazla Bitki Koruma Ürününün depolandığı tesisler,
|
|
5.13.
Sabun üretilen tesisler. (Kapasite ≥ 1 ton/gün),
|
|
5.14.
Kauçuk, kükürt veya karbon kullanılarak vulkanize lastik üreten tesisler,
|
|
5.15.
Kükürt üretimi tesisleri,
|
|
5.16.
Yağlayıcı maddeler, gres metal yağları benzeri yağlama sıvılarının
üretildiği tesisler,
|
|
5.17. Kimyasal maddelerin geri kazanımı için tesisler,
|
|
5.18.
Zifir üretimi tesisleri,
|
|
5.19.
Saatte 1 ton veya daha fazla kapasiteya sahip organik çözücülerin damıtma
ile yeniden işlendiği tesisler,
|
|
5.20
Günde 1 ton veya daha fazla kapasiteye sahip doğal reçine eritme tesisleri,
|
|
5.21.
Patlayıcı maddelerin depolanması, bertarafı ve geri kazanımına dair
tesisler (cephanelerin veya diğer patlayıcıların yüklendiği veya
patlatıldığı tesisler buna tabidir, kibrit üretimi ise kapsam dışındadır),
|
|
5.22.
Bitki Koruma Ürünleri ile bunlarda kullanılan etkin maddelerin öğütüldüğü,
mekanik olarak, karıştırıldığı, paketlendiği ve boşaltıldığı ve yeniden
paketlendiği tesisler.
|
|
6. Ağaç ve kağıt endüstrisi
|
|
6.1.
Günlük 20 ton ve altı üretim kapasitesine sahip kâğıt ve karton üretim
tesisleri,
|
|
6.2.
Tahrik gücü 100 kW’ın üzerinde olan ağaç işleme, ağaç kaplama üretimi ve
kereste fabrikaları, mobilya fabrikaları ve ağaç parke üretim fabrikaları,
|
|
6.3.
Aylık kapasitesi 30 m3 veya daha fazla
olan ağaç ve ağaç ürünlerinden sunta üreten tesisler,
|
|
6.4.
Aylık kapasitesi 1000 m3 veya daha fazla
olan ağaç ve ağaç ürünlerinin doğrandığı tesisler.
|
|
7. Atık Yönetimi
|
|
7.1.
Tehlikeli atık geçici depolama tesisleri,
|
|
7.2.
Tehlikeli atık taşıma firmaları.
|
|
8. Gıda Endüstrisi
|
|
8.1.
Günlük nihai üretim kapasitesi 300 tondan daha az olan katı bitkisel yağ
(üç aylık ortalama değer bazında), ve günlük nihai üretim kapasitesi 75
tondan daha az olan katı hayvansal yağ üreten tesisler,
|
|
8.2. Bitkisel ve hayvansal ürünlerin nihai
paketlendiği tesisler,
|
|
8.3.
Günlük süt alımı 10 ile 200 ton arasında olan (yıllık ortalama değer
bazında) süt ve süt ürünleri tesisleri,
|
|
8.4. Yıllık kapasitesi 1000 m3 ve üzeri olan suma veya malt üretimi tesisleri ve/veya alkollü içeceklerin
üretildiği tesisler,
|
|
8.5. Kapasitesi 5 ton/gün ve üzeri şekerleme ve şurup
üretim tesisleri,
|
|
8.6. Alkolsüz içecekler üretim tesisleri,
|
|
8.7. Günlük hayvansal karkas kapasitesi 50 ton ve
daha düşük olan mezbahaneler (Ek 1’de yer almayan tesisler),
|
|
8.8.
Günlük kapasitesi 5000 adedin üzerinde olan kanatlı hayvan kesim tesisleri,
|
|
8.9. Haftalık işleme kapasitesi 200 kg’ın üzerinde
olan hayvansal yağların ergitildiği tesisler,
|
|
8.10. Günlük kapasitesi 10 ton ve daha düşük olan
hayvan kesimi yan ürünleri ve artığı işleme vb. tesisler,
|
|
8.11. Hayvan artıkları ve hayvansal atıkların
depolandığı tesisler,
|
|
8.12. Tabaklanmamış hayvan derilerinin
kurutulduğu, tuzlandığı ve/veya depolandığı tesisler.
Aşağıdakiler kapsam dışındadır;
· Lokantalar, kantinler, hastaneler vb işletmeler,
· Haftalık 8000 kg’ın altında et işleme kapasitesi
olan kasaplar,
|
|
8.13. Aşağıdaki gıda ürünlerinin üretimine yönelik
her türlü işlem ve prosesler:
8.13.1. Günlük 75 tonu aşmayan nihai üretim
kapasitesine sahip (süt hariç) hayvansal hammaddeler,
8.13.2. Günlük 300 tonu aşmayan nihai üretim
kapasitesine sahip (üç aylık ortalama değer bazında) bitkisel hammaddeler,
Aşağıdaki tesisler kapsam dışındadır:
· Restorant,
kantin, hastane ve benzeri tesislerin mutfakları,
· Haftalık
8000 kg’ın altında et işleme kapasitesi olan kasaplar,
· Haftalık
et ve balık tütsüleme kapasitesi 1000 kg’ın altında olan tütsüleme
tesisleri,
· 11
Eylül 2000 tarih ve 24167 sayılı Et Üretim Tesislerinin Kurulması,
Açılması, Çalıştırılması ve Denetim Usul ve Prensipleri Hakkındaki
Yönetmeliği’nde verilen değerlerin altında kapasitesi olan bağırsak ve
işkembe temizleme tesisleri,
· Günlük
kapasitesi 100 tonun altında olan tahıl ve gıda öğütme tesisleri,
· Kapasite
raporuna göre, günlük 1 tonun altında kahve veya 10 tonun altında kahveyle
ikame edilebilen ürünler, tahıl, kakao veya fındık vb kavurma veya öğütme
tesisleri,
|
|
8.14. İşlenmemiş kemik ve işlenmiş hayvan derisi
ve kılı depolama tesisleri.
Aşağıdaki tesisler kapsam dışındadır:
· Haftalık 4000 kg’ın altında et işleme kapasitesi
olan kasaplar,
· 11 Eylül 2000 tarih ve 24167 sayılı Et Üretim
Tesislerinin Kurulması, Açılması, Çalıştırılması ve Denetim Usul ve
Prensipleri Hakkındaki Yönetmeliği’nde belirtilmeyen tesisler,
|
|
8.15. Balık veya kemik unu üretim ve/veya depolama
tesisleri,
|
|
8.16. Balık yağı fabrikaları,
|
|
8.17. 30 m3/gün altı atıksu oluşturan
zeytin işletmeleri.
|
|
8.18. Çay fabrikaları.
|
|
9. Tarım ve Su Ürünleri Yetiştiriciliği Tesisleri
|
|
9.1. Toplu hayvancılık faaliyetleri:
|
|
9.1.1 Kapasitesi 500 ve üzeri büyükbaş ile 1000 ve
üzeri küçükbaş hayvancılık tesisleri,
|
|
9.1.2. Aşağıdaki kapasiteye sahip kanatlı
tesisleri:
· 20.000-40.000
kapasiteye sahip piliç tesisleri,
· 20.000-40.000
kapasiteye sahip tavuk tesisleri.
|
|
9.2.
Yer kapasitesi aşağıdaki sayıdan fazla olan toplu domuz yetiştiriciliğinin
yapıldığı tesisler,
|
|
9.2.1.
Kapasitesi 750 üzeri anaç domuz tesisleri,
|
|
9.2.2.
30 kg.’ın üstünde canlı ağırlığında domuz üretimi için 2000 üzeri
kapasiteye sahip domuz tesisleri,
|
|
9.3.
En az aşağıda belirtilen ve üzeri kapasitelere sahip toplu kümes
hayvancılığının yapıldığı tesisler,
|
|
9.3.1.
40.000 ve üzeri kapasiteye sahip piliç üretim tesisleri,
|
|
9.3.2.
40.000 ve üzeri kapasiteye sahip tavuk üretim tesisleri,
|
|
9.4. Balık ve/veya su ürünleri çiftlikleri,
|
|
10. Diğer Tesisler
|
|
10.1.
Günlük işlem kapasitesi 10 ton ve altında elyaf veya tekstil önişlem
(yıkama, ağartma, terbiye ve merserizasyon benzeri işlemler) veya boyama
tesisleri,
|
| |