237
KÖY KANUNU (1)
Kanun
Numarası
: 442
Kabul
Tarihi
: 18/3/1924
Yayımlandığı R. Gazete : Tarih :
7/4/1924 Sayı : 68
Yayımlandığı
Düstur :
Tertip : 3 Cilt : 5 Sayfa : 336
BİRİNCİ FASIL
Madde 1
– Nüfusu
iki binden aşağı yurtlara (köy) ve nüfusu iki bin ile yirmi bin arasında
olanlara (kasaba) ve yirmi binden çok nüfusu olanlara (şehir) denir. Nüfusu iki
binden aşağı olsa dahi belediye teşkilatı mevcut olan nahiye, kaza ve vilayet
merkezleri kasaba itibar olunur. Ve Belediye Kanununa tabidir.
Madde 2 – Cami, mektep, otlak, yaylak, baltalık gibi orta malları
bulunan ve toplu veya dağınık evlerde oturan insanlar bağ ve bahçe ve
tarlalariyle birlikte bir köy teşkil ederler.
Madde 3 – Bu kanunun hükmü başlar başlamaz her köyün sınırı ihtiyar
meclisi tarafından bir kağıda yazılır. Sınır için komşu köyler ile aralarında
uzlaşamadıkları yerler varsa bu da gösterilir ve yazılan sınır kağıdı ihtiyar
meclisince mühürlenerek nahiye müdürüne gönderilir. Nahiye müdürü de bu sınır
kağıdını kaza veya vilayete gönderir. Oralarda idare meclisince sınır kağıdı
tetkik ve tasdik olunduktan sonra tasdikli bir örneği tekrar köy ihtiyar
meclisine verilmek üzere nahiye müdürüne yollandığı gibi asıl sınır kağıdı da
tasdikli olarak tapu idaresine verilir. İki köy arasında uzlaşılamıyan sınırlar
için idare meclisleri tahkikat ve tetkikat yaparak sınırı beşinci maddeye göre
çizip her iki köye de tasdikli birer örneğini gönderir ve bu katidir. Kazadaki
bütün köylerin tasdikli sınır kağıtları tapuca bir deftere yazılıp
defterin altı idare meclisine tasdik ettirilir. Ayrıca bu tasdikli defterin bir
sureti de tapuca çıkarılıp idare meclisinde saklanmak üzere verilir. Köy
sınırlarına ait işlerde Devlet daireleri ve mahkemelerce bu tasdikli defterler
esastır.
Madde 4 – Bir köyün sınırı aşağıda tarif edildiği şekilde çizilir.
1 - Eskiden beri bir köyün sayılan bütün tarla, bağ, bahçe, çayır, zeytinlik
palamutluk, baltalık ve ortaklar sınır içinde kalmalı.
2 - Dağlık ve ormanlık havalide ötede beride dağınık olan evler, tarlalar,
meralar parça parça en yakın köye bağlı sayılmakla beraber bunlar sınır
haricinde bırakılmalı yalnız her birinin adı sınır kağıdının altında yazılmalı.
3 - Sınır mümkün olduğu kadar kolay anlaşılacak surette dereler, tepeler,
yollar veya diğer değişmiyen işaretli yerlerden geçmeli ve bu dere, tepe ve
yolların veya işaretli yerlerin köylüce adları ne ise behemehal sınırda
sırasiyle yazılmalı.
—————————
(1)
Bu Kanunun; 31/8/1956 tarih ve 6830 sayılı mülga İstimlak Kanununa aykırı
hükümleri,mezkür kanunun 35. maddesi ile; 29/8/1977 tarih ve 2108 sayılı Muhtar
Ödenek ve Sosyal Güvenlik Kanununa aykırı hükümleri de anılan Kanunun 7.
maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.
Sayfa
238
4 - Eğer
bir köyün sınırını derelerden, tepelerden, yollardan veya diğer değişmiyen
işaretli yerlerden geçirmek kabil olmazsa o halde sınır mümkün olduğu kadar düz
yapılmalı ve büyük taşlar dikilerek sınır gösterilmeli.
5 - Bir köy ahalisinden bazı kimselerin başka bir köy arazisi içinde kalan
dağınık tarla, bağ, bahçe gibi yerleri sahibinin bulunduğu köyün sınırında
değil öteki köyün sınırında gösterilmeli.
6 - Bir köyün sınırı mutlaka diğer köyün sınıriyle birleşmek lazım gelmez. İki
köyün sınırları arasında eskidenberi hiçbir köyün malı sayılmıyan boş arazi,
dağlar, ormanlar, yaylaklar varsa bunlar gene sınırın dışında bırakılmalı.
7 - Bir köyün malı olan yaylaların o köy ihtiyar meclisi tarafından ayrıca
sınırı çizilmekle beraber bu sınır kağıdı asıl köyün sınır kağıdı ile
birleştirilmeli.
Madde 5 – İki köy arasında nizalı sınırların çizilmesi için Hükümetin
emriyle iki köy heyeti ihtiyariyesi bir araya toplanarak işin kendi
aralarında düzeltilmesi için çalışılır. Gene uzlaşamadıkları halde idare
meclisi tetkikat ve tahkikat yaparak altı ay içinde doğrudan doğruya sınırı
çizer ve bu kati olur. Beş sene müddetle değiştirilemez.
Bir köy sınırı; bu kanun mucibince çizildikten beş sene sonra hasıl olacak
lüzum ve ihtiyaç üzerine ihtiyar meclisi sınırın büyültülüp küçültülmesi için
müracaatta bulunabilir. Şayet bu sınırın büyütülmesi veya küçültülmesi başka
bir köye dokunmuyorsa vilayet veya kaza idare meclisleri karariyle sınır tashih
olunur ve tasdikli deftere yazılır.
Sınırın büyültülmesi veya küçültülmesi başka bir köye dokunuyorsa bu maddenin
birinci fıkrasına göre mesele halledilir.
Madde 6 – (Değişik: 25/2/1998 - 4342/34 md.) Birkaç köy arasında
müşterek olan sıvat, sulak, pınar ve baltalık gibi yerler eğer bir köy sınırı
içinde kalıyorsa o köyün malı olmakla beraber diğer köyler de eskisi gibi
istifade ederler.
Bu gibi müşterek yerler bir köy sınırı içinde kalmıyorsa buralardan istifade
eden köylerin müştereken malı olup her köyün sınır kağıdında bu hakları yazılır
ve müştereken koruyup eskisi gibi istifade ederler.
Madde 7 – Köy bir yerden bir yere götürülebilen veya götürülemiyen
mallara sahip olan ve işbu kanun ile kendisine verilen işleri yapan başlı
başına bir varlıktır. Buna (şahsı manevi) denir.
Madde 8 – Köyün orta malı kanun karşısında Devlet malı gibi korunur. Bu
türlü mallara el uzatanlar Devlet malına el uzatanlar gibi ceza görürler.
Madde 9 – İşbu kanun ile köye verilen işleri görmek (Köy muhtarının) ve
(İhtiyar meclisinin) vazifesidir.
Madde 10 – Muhtar, köyün başıdır. İşbu kanuna göre köy işlerinde söz
söylemek, emir vermek ve emrini yaptırmak muhtarın hakkıdır.
Muhtar Devletin memurudur. Devlet işlerinde vazifesini (36) ncı maddeye göre
yapar.
Madde 11 – Köy muhtarının ve yapacağı işte köy muhtariyle birlik
olanlara köy işlerinde fenalıkları anlaşılırsa Devlet memuru gibi muhakeme
edilirler ve ceza görürler .
İKİNCİ
FASIL
Köy işleri
Madde 12 – Köye ait işler ikiye ayrılır:
1 - Mecburi olan işler;
2 - Köylünün isteğine bağlı olan işler.
Sayfa
239
Köylü
mecburi olan işleri görmezse ceza görür. İsteğine bağlı olan işlerde ceza
yoktur. Ancak köylünün isteğine bağlı bu gibi işlerde köy derneğinin yarısından
çoğu hükmederler ve vilayete bağlı olan yerlerde vali ve kazaya bağlı olan
köylerde kaymakamın rızasını alırlarsa o iş bütün köylü için mecburi olur.Ve
yapmıyan ceza görür.
Madde 13 – Köylünün mecburi işleri şunlardır:
1 - Sıtma, sivrisinek tarafından aşılandığı ve sivrisinek de su
birikintilerinde barındığı ve ürediği için her şeyden evvel köy sınırı
dahilindeki su birikintilerini kurutmak;
2 - Köye kapalı yoldan içilecek su getirmek ve çeşme yapmak, köyün içtiği su
kapalı geliyorsa yolunda delik deşik bırakmamak ve mezarlıktan veya süprüntülük
ve gübrelikten geçiyorsa yolunu değiştirmek;
3 - Köylerdeki kuyu ağızlarına bir arşın yüksekliğinde bilezik ve etrafını iki
metre eninde harçlı döşeme ile çevirmek;
4 - Evlerde odalarla ahırları bir duvarla birbirinden ayırmak;
5 - Köyün her evinde üstü kapalı ve kuyulu veya lağımlı bir hela yapmak ve
köyün münasip bir yerinde herkes için kuyusu kapalı veya lağımlı bir (hela)
yapmak;
6 - Evlerden dökülecek pis suların kuyu, çeşme, pınar sularına karışmıyarak
ayrıca akıp gitmesi için üstü kapalı akıntı yapmak;
7 - Köyde evlerin etrafını ve köyün sokaklarını temiz tutmak, her ev kendi
önünü süpürmek;
8 - Çeşme, kuyu ve pınar başlarında gübre, süprüntü bulundurmayıp daima
temiz tutmak, ve fazla sular etrafa yayılarak bataklık yapmaması için akıntı
yapmak;
9 - Köyün süprüntü ve gübreliğini köyden uzakça yol üstü olmıyan sapa ve
rüzgaraltı yerlerde yapmak ve herkese o gübrelikten ayrı yerler gösterilmek;
10 - Her köyün bir başından öbür başına kadar çaprazlama iki yol yapmak (bu
yollar köy meydanından geçecektir.)
11 - Köyün büyüklüğüne göre orta yerinde ve mümkün olamazsa kenarında bir
meydan açmak;
12 - Köy meydanının bir tarafında ihtiyar meclisinin toplanıp köyün işlerini
görüşmeleri için bir köy odası yapmak;
13 - Köy, yol üzerinde uğrak ve konuk ise köy odası yanında ocaklı ve ahırlı
bir konuk odası yapmak;
14 - Köyde bir mescit yapmak (yeniden yapılacak ise köy meydanının bir tarafına
yapılacaktır.);
15 - Köyde maarif idarelerinin vereceği örneğe göre bir mektep yapmak (yeniden
yapılacak ise köyün en havadar bir tarafına yapılacak ve mektebin herhalde bir
bahçesi bulunacaktır.);
16 - Köy yollarının ve meydanının etrafına ve köyün içinde ve etrafındaki su
kenarlarına ve mezarlıklara ve mezarlık ile köy arasına ağaç dikmek. (Köylü her
sene adam başına en az bir ağaç dikecek ve bu ağaç tamamen tutup yeşilleninciye
kadar ağaca bakacak va yeni dikilmişlere hayvanların sürünerek ve kemirerek
zarar vermesinin önünü almak için etrafına çalı çırpı sarıp muhkemce
bağlıyacaktır.);
Sayfa
240
17 - Köy
korusunu muhafaza etmek;
18 -
Köyden Hükümet merkezine veya komşu köylere giden yolların kendi sınırı
içindeki kısmını yapmak ve onarmak ve yollar üzerindeki küçük hendek ve derelerin
üstlerine köprü yapmak ve yol üzerinden gelip gitmeğe zorluk verecek şeyleri
kırmak, kaldırmak. (Bir yol üzerindeki işlerin köyden köy sınırının bittiği
yere kadar olanı o köyündür.);
19 - Köy halkından askerde bulunanların ve bakacağı olmıyan öksüzlerin
tarlalarını, bağ ve bahçelerini (imece) yoliyle sürüp ekmek, harmanlarını
kaldırmak;
20 - Köy namına nalbant, bakkal, arabacı dükkanları yaptırmak;
21 - Köye ortaklama korucu, sığırtmaç, danacı ve çoban tutmak;
22 - Köyde insanlarda salgın ve bulaşık bir hastalık çıkarsa veya firengili
adam görülürse o gün bir adam yollıyarak Hükümete haber vermek. (Bu haber
üzerine kazadan memur gelinciye kadar hastanın yanına bakacaklardan başkalarını
sokmamak lazımdır.);
23 - Köy hayvanlarında salgın ve bulaşık bir hastalık görülürse o gün bir adam
yollıyarak Hükümete haber vermek; bu haber üzerine kazadan bir memur gelinciye
kadar hasta olan hayvanı diğerlerinden ayırmak ve hasta hayvan ile beraber
bulunmuş olan hayvanları köyün hasta olmıyan hayvanları ile karıştırmamak;
24 - Köyde su basması olursa birleşerek selin yolunu değiştirmek;
25 - Ekine, mahsule, yemişli, yemişsiz ağaçlara, bağlara, bahçelere zarar veren
kuşları, böcekleri, tırtılları öldürmek. (Bunun için hangi türlü kuşların ve
böceklerin hangi zamanlarda ve nasıl öldürülmesi lazım geldiği Hükümetten
sorulacak ve nasıl öğretilirse öyle yapılacaktır.);
26 - Köy halkının ekilmiş ve dikilmiş mahsullerini, ağaçlarını her türlü zarar
ve ziyandan muhafaza etmek;
27 - Mecbur olmadıkça yol üzerine halkın kolaylıkla gelip geçmesine dokunacak
şeyler koymamak;
28 - Birdenbire yıkılarak altında adam ve hayvanat kalacak derecede çürümüş
veya eğilmiş duvar veya damları bir sakatlık çıkarmaması için yıktırmak
veya tamir ettirmek;
29 - (Değişik: 2/12/1925 - 684/1. md.) (Köy içinde bila zaruretin hayvan
koşturmamak).
30 - Muhafazasına mecbur oldukları yırtıcı ve azgın hayvanları başı boş
salıvermemek;
31 - Devlet parasını kıymetinden aşağı aldırtmamak;
32 - Bir adamın suda veya başka suretle başına bir felaket gelince onu
kurtarmak elinde iken yardım etmek;
33 - Köyde çürümüş ve kokmuş meyva vesair sıhhate muzır şeyler köyden dışarıya
götürülür ve gömülür;
34 - Bir hayvana götüremiyecek kadar yük yüklettirmemek;
35 - Yaylımlara başlı başına hayvan salmamak ve ortaklama çayırları biçmemek;
36 - Bir yeri kazarak başkalarının hayvan ve davarlarının düşüp ölmesine ve
sakatlanmasına sebep olmasına meydan vermemek;
37 - İhtiyar meclisleri tarafından şahitlik için çağrılınca herhalde gelmek ve
eğer gelmiyecek kadar mazereti varsa bildirmek.
Sayfa
241
Madde 14
– Yapılması
köylünün isteğine bağlı olan şeyler şunlardır:
1 - Köyün evlerinde ahırları odalardan ayrı bir yere yapmak;
2 - Ev, ahır, hela duvarlarının iç ve dışları senede bir defa badanalanmak;
3 - Her köyün bir başından öbür başına kadar olan yolları taş kaldırma ile
döşemek;
4 - Köy mezarlığının köyden ve caddeden uzak bir yerde, suların geldiği tarafta
değil, akıp gittiği tarafta olmasına çalışmak ve etrafını duvarla çevirerek
içersine hayvan girmesinin önünü almak ve mezarlığa gübre süprüntü dökmemek,
herkes mezarlarına iyi bakmak;
5 - Köyde bir çamaşırlık yapmak;
6 - Köyde bir hamam yapmak;
7 - Pazar ve çarşı yerleri yapmak;
8 - Köyün sınırı içinde münasip yerlerde ve tepelerde orman yetiştirmek;
9 - Köyü, kasaba ve komşu köylere bitiştiren yolların iki kenarına ağaç dikmek
ve köy sınırı içindeki yabani ağaçları aşılamak;
10 - Köyde ekilip biçilen ve toplanan mahsulatın veya yapılan eşyanın değeriyle
satılabilmesi için köy namına alıcı adam aramak;
11 - Köy tarla ve bahçelerini sulamak için bütün köye ortaklama ark yapmak;
12 - Köye ortaklama her türlü ziraat, pulluk, orak, harman makineleri almak;
13 - Köyde peynir ve yağ yapmak için makine almak;
14 - Köye ortaklama değirmen yapmak veya getirtmek;
15 - Köylülerin giydiği esvapları köyde dokutmağa çalışmak;
16 - Köylüden berber yetiştirmek;
17 - Köylüden ayakkabıcı yetiştirmek;
18 - Köylüden nalbant, demirci, arabacı, kalaycı yetiştirmek;
19 - Ekinden çok gelir almak için yapma gübre getirtmek;
20 - Köylünün bilgisini artıracak kitap getirtmek;
21 - Yemeklik ve para ile köy fıkarasına ve öksüzlere yardım etmek, kimsesiz
çocukları sünnet ettirmek ve kızları evlendirmek için yardım etmek ve fukara
cenazelerinin kefen vesairesinin tedarikine çalışmak;
22 - Kazaen yanan veya yıkılan fukara evlerini bütün köy yardımı ile yapmak;
23 - Bütün köy için bankadan para kaldırmak ve tarla, bahçe, çift ve tohum
almak isteyenlere vermek ve bu paranın her sene borçlarını toplıyarak bankaya
yatırmak;
24 - Köyde güreş, cirit, nişan talimleri gibi köy oyunlarını yaptırmak;
25 - Kağnıları dört veya iki tekerlekli arabaya çevirmek ve köy parasiyle araba
yapacak ve onaracak bir tezgah açtırıp köy namına idare etmek;
26 - Her köyde köy sandığından bir ambar yaptırıp bunun bir bölmesine harman
zamanında herkesten köy namına mahsullerine göre birer miktar zahire ödünç
alınarak konulmak ve bu zahireyi muhtaç köylülere gene köy namına yemeklik veya
tohumluk olarak ödünç vermek ve her sene ambarda artan zahireyi yeni mahsul ile
değiştirmek;
27 - Her sene köy namına bir veya daha ziyade tarla ektirerek mahsulünü imece
yoliyle biçip elde ettikten ve gelecek sene için tohumu ayırdıktan sonra artanını
satarak parasını köy sandığına yatırmak;
Sayfa
242
28 - Köy
namına iyi cinsten boğa, aygır, teke, koç satın almak;
29 - Köy korusu olmıyan yerlerde koru yetiştirmek;
30 - Köyde sağlık işlerine bakmak üzere bir sağlık korucusu bulundurmak, yok
ise vilayet veya kaza merkezinde açılacak sağlık derslerine adam göndererek
yetiştirmek suretiyle köyde istihdam etmek;
31 - Hükümet tarafından sağlık işlerinde kullanılmak üzere verilecek ilaçları
korumak.
32 - (Ek: 12/2/1954 - 6250/1. md.) Köye elektrik tesisatı vücuda getirmek.
ÜÇÜNCÜ
FASIL
İmece ve köy parası
Madde 15 – Köy işlerinin bir çoğu bütün köylü birleşerek imece ile
yapılır.
Madde 16 – (Değişik: 5/7/1939 - 3664/1 md.)
Köy gelirleri, köy işlerini gören köyün aylıklı adamlarının aylık ve
yıllıklariyle köy sınırları içinde yapılacak mecburi köy işlerine yetmezse:
En yüksek haddi yirmi lirayı aşmamak üzere herkesin hal ve vaktine göre köy
ihtiyar meclisi karariyle köyde oturanlara ve köyde maddi alakası bulunanlara
salma salınır (1).
Madde 17 –
Köy parası şunlardır:
1 - İhtiyar meclisi tarafından köylüye salınacak para;
2 - İşbu kanuna göre alınacak ceza paraları;
3 - Köy namına yazılı emlak ve arazi geliri;
4 - Yoliyle vakfedilen arazi ve emlak geliri;
5 - Avarrız gelirleri (ağaç, arazi, emlak, para);
6 - Hediye ve bağışlanmış paralar ve mallar, (ianat ve teberruat);
7 - Köy namına ekilen tarla geliri;
8 - Köy tezgah ve ambar ve dükkanları geliri;
9 - Mühürlenecek ilmühaberlerden alınacak para, (bu para ihtiyar meclisince
yapılıp kaymakam veya vali tarafından tasdik olunan cetvele göre alınır);
10 - Köy sınırı içindeki taş, kireç, tuğla, kiremit, çorak, kil gibi ocaklardan
alınacak para (nısıf kutru elliden yüz metreye kadar olanlardan);
11 - Çay ve nehirler üzerindeki kayık ve sallardan alınacak para, (senenin altı
ayı işliyenlere mahsustur. Bundan fazla işliyenler vilayet idarelerinindir);
12 - Köy sınırı içindeki otlaklardan ve meralardan fazlasının kira paraları;
13 - Köyde satılmak için kesilen hayvanlardan alınacak para, (zephiye resmi);
14 - Köy sınırı içinde satılan
hayvanlardan alınacak ihtisap resmi;
15 - Köy sınırı içinde sahipsiz ağaçların ve yemişlerin geliri;
16 - Köy sınırı içindeki kaplıcalar, maden suları, (şimdiye kadar belediye,
idarei hususiye, maliye, evkaf ve eşhas tarafından yoliyle elde edilenler
hariç);
17 - Geliri yetişmiyen köylerde muhtar, imam, katip, korucu, sığırtmaç, danacı
gibi köy adamlarının aylıkları veya senelikleri için salınacak para veya
mahsuller. (2)
—————————
(1) Bu
madde ile ilgili olarak 1,2,3,4 ve 5 inci Ek maddelere
bakınız.
(2) Bu
bendin uygulanmasında Ek 1 - 5 inci maddelere bakınız.
Sayfa
243
Madde 18
– Köy
namına harcanacak para iki türlüdür. Biri köylünün isteğine bağlı olmıyan,
diğeri köylünün isteğine bağlı olandır.
Madde 19 – (Değişik: 2/6/1934 - 2491/2 md.)
Köylünün isteğine bağlı olmıyarak harcanacak paralar şunlardır :
1 - Köy muhtarının köy derneğince kesilen aylık veya seneliği, (1)
2 - Varsa katip aylığı,
3 - Köy namına yazılı veya vakıf emlak ve arazinin vergi ve başka masrafı,
4 - Köyün mecburi işlerine lazım olacak paralar,
5 - 12 nci madde mucibince isteğe bağlı iken mecburi yapılan işlere lazım
olacak paralar,
6 - Köy işine bakacak adamların aylığı.
DÖRDÜNCÜ
FASIL
Köy Muhtarının ve
ihtiyar meclisi azalarının seçilme yolu
Madde 20 – (Değişik: 26/10/1933 - 2329/1 md.)
Her köyde bir köy derneği, bir köy muhtarı, bir de ihtiyar meclisi bulunur.
Köyde 24 üncü maddeye göre köy muhtarını ve ihtiyar meclisi azalarını seçmeğe
hakkı olan kadın ve erkek köylülerin toplanmasına köy derneği derler. Köy
muhtarı ve ihtiyar meclisi azaları doğrudan doğruya köy derneği tarafından ve
köylü kadın ve erkekler arasından seçilir. Köy muhtarı ihtiyar meclisinin
başıdır.
Madde 21 – (Mülga: 18/7/1963 - 286/3 md.)
Madde 22 – (Mülga: 18/1/1984 - 2972/37 md.)
Madde 23 – Köyün
imamı ile muallimi veya başmuallimi ihtiyar meclisinin her zaman azasıdırlar.
Madde 24 – (Mülga: 18/7/1963 - 286/3 md.)
Madde 25 – (Mülga: 18/1/1984 - 2972/37 md.)
Madde 26 – 27 - (Mülga: 17/7/1950 - 5672/3 md.)
Madde 28 – (Mülga: 18/7/1963 - 286/3 md.)
Madde 29 – (Mülga: 17/7/1950 - 5672/3 md.)
Madde 30 – (Değişik: 26/10/1983 - 2329/2 md.)
Karı, koca, ana, baba, kız, oğul, gelin, güvey ve kardeşlerin ihtiyar
meclisinde aza olarak bir arada bulunmaları yasaktır. Bunların seçilmiş olduğu
görülür ise içlerinden en çok sayı kazanmış olan kadın veya erkek azalıkta
bırakılır. Sayıları beraber olur ise evli olan, ikisi de evli ise yaşı büyük
olan, yaşları da beraber ise çocuğu çok olan tercih olunur. Çocuk adedi de
beraber olur ise kur'a çekilerek kur'ada adı önce çıkan azalığa alınır.
Madde 31 – 32 - (Mülga: 7/7/1950 - 5672/3 md.)
Madde 33 – (Değişik: 18/7/1963 - 286/2 md.)
a) Köy muhtarlığına ve ihtiyar meclisi üyeliğine seçildikten sonra:
1. Kısıtlı veya kamu hizmetlerinden yasaklı olanlar,
2. İzinsiz olarak yabancı Devlet resmi hizmetlerinde bulunanlar,
3. Ağır hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı kesin olarak hüküm
giyenler,
4. Taksirli suçlar hariç olmak üzere 5 yıldan fazla hapis cezasiyle kesin
olarak hüküm giyenler,
—————————
(1)
29/8/1977 tarih ve 2108 sayılı Kanunun 1 inci maddesine bakınız.
Sayfa
244
5.
Zimmet, ihtilas, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı
kötüye kullanmak, dolanlı iflas gibi yüz kızartıcı suçlardan biri ile kesin
olarak hüküm giymiş olanlar,
6. Devletin, katma bütçeli idarelerin, özel idare ve belediyelerin,
köylerin, İktisadi Devlet Teşekküllerinin veya bunlara bağlı daire ve
müesseselerle ortaklarının ve imtiyazlı şirketlerin memur ve müstahdemi
olanlar,
7. Cumhuriyet Senatosu üyesi, milletvekili, il genel meclisi üyesi,
belediye meclisi üyesi, belediye başkanı olanlar,
8. Köy içlerinin mütaahhidi, bu işlerle ilgili kimselerin kefili veya
ortağı olanlar ve bu cihetlerden köye borçlu bulunanlar,
Muhtar ve ihtiyar meclisi üyeliğinden, il veya ilçe idare kurulunca
çıkarılırlar.
b) Köy tüzel kişiliği ile davacı ve davalı olan muhtar ve ihtiyar meclisi
üyeleri bu davalarda köy tüzel kişiliğini temsil edemezler. Yetkili temsilciyi
köy derneği seçer.
BEŞİNCİ
FASIL
Muhtarın göreceği işler
Madde 34 – Köyün sınırı içinde köylüye ait işleri yapmak ve yaptırmak
muhtarla onun başında bulunduğu ihtiyar meclisinin vazifesidir.
Madde 35 – Muhtarın göreceği işler ikiye ayrılır:
1 - Devlet işleri;
2 - Köy işleri.
Madde 36 – Muhtarın
göreceği Devlet işleri şunlardır:
1 - Hükümet tarafından bildirilecek kanunları, nizamları köy içinde ilan etmek
ve halka anlatmak ve kanunlar, nizamlar, talimatlar, emirler ile kendisine
verilecek işleri görmek;
2 - Köyün sınırı içinde dirlik ve düzenliği korumak (asayişi korumak);
3 - Salgın ve bulaşık hastalıkları günü gününe Hükümete haber vermek;
4 - Hekim olmıyanların ve üfürükçülerin hastalara ilaç yapmasını menetmek ve
Hükümete haber vermek;
5 - Köylünün çiçek ve bulaşık hastalıklar aşısı ile aşılanıp hastalıktan
kurtulmasına çalışmak;
6 - Köye gelip gidenlerin niçin gelip gitmekte olduklarını anlamak ve bunlar
içinde şüpheli adamlar veyahut ecnebiler görülürse hemen yakın karakola haber
vermek;
7 - Her ay içinde köyde doğan, ölen, nikahlanan ve boşananların defterini yapıp
ertesi ayın onuncu gününden evvel nüfus memuruna vermek ve köyün nüfus
defterini birlikte götürerek vukuatı yürüttürmek;
8 - Vergi toplamak için gelen tahsildarlara yol göstermek, yardım etmek ve
tahsildarların yolsuzluğunu görürse Hükümete haber vermek.
9 - Asker toplamak ve bakaya ve kaçakları Hükümete haber vermek;
10 - Köy civarında eşkıya görürse Hükümete haber vermek ve elinden gelirse
tutturmak;
11 - Köylünün ırzına ve canına ve malına el uzatan ve Hükümet kanunlarını dinlemiyen
kimseleri köy korucuları ve gönüllü korucularla yakalattırarak Hükümete
göndermek;
Sayfa
245
12 - Köy
sınırı içinde yangın ve sel olursa köylüleri toplayıp söndürmeğe ve çevirmeğe çalışmak,
(orman yangınlarında sınırdan dışarı olsa dahi yardıma mecburdurlar.);
13 - Mahkemelerden gönderilen celpname ve her türlü tezkere ve hükümleri lazım
gelenlere bildirerek istenilen işleri yapmak ve mahkeme mubaşirine ve
jandarmaya vazifesinde kolaylık göstermek;
14 - İhzar ve tevkif müzekkereleri (bazı adamların kanun namına tutulmasını
emreden mahkeme kağıdı) gösterildikte aranılan kimseleri kağıdı getirenlere
tutturmak;
15 - Zarar görenlerin şikayeti ve bilip işidenlerin haber vermesi üzerine sorup
araştırmak;
16 - Bu kanunda ismi geçen davaları ihtiyar meclisine söyleyip hükmünü almak.
Madde 37 – Muhtarın göreceği köy işleri şunlardır:
1 - 13 üncü maddede sayılan işleri ihtiyar meclisi ile görüşerek yapmak ve
yaptırmak;
2 - 14 üncü maddede sayılan işlerin yapılabilmesi için köylülere öğüt vermek;
3 - İhtiyar meclisi ile görüştükten sonra köylüyü işe çağırmak;
4 - İhtiyar meclisi kararı ile köy işlerine harcanacak parayı toplamak;
5 - Köy işlerine harcanacak parayı topladıktan sonra harcamak için emir
vermek;
6 - Bir ay içinde nerelere ve ne kadar para harcamış ise gelecek ay başında
hesabatını ihtiyar meclisine vermek;
7 - Köy işlerinde hem davacı, hem hasım olarak mahkemede bulunmak ve isterse
mahkemeye diğer birini yerine (vekil) göndermektedir.
Madde 38 – Köy muhtarına köy işlerini gördükleri zaman karşı gelen ve kötü
söyliyenler Devlet memuruna karşı koyanlar gibi ceza görürler.
Madde 39 – Muhtar yazılarını köy katibine yazdırır. Köyde katip
bulunmazsa bu işi köyün muallimine ve yoksa imamına yaptırır.
Madde 40 – Köy muhtarının köylü faydasına olmıyan kararlarını kaymakam
bozabilir. Fakat, onun yerine kaymakam kendiliğinden karar veremez. Karar, gene
köylü tarafından verilir.
Madde 41 – (Değişik: 18/7/1963 - 286/2 md.)
İl merkezine bağlı köylerde vali, ilçelere bağlı köylerde kaymakamlar, muhtarın
köy işlerini ve kanunlarla verilen diğer görevlerini yapmadığını görürlerse
muhtara yazılı ihtarda bulunurlar. Buna rağmen iş görmiyen muhtar, yetkili
idare kurulu karariyle görevinden uzaklaştırılır.
İhtiyar meclisinin
göreceği işler
Madde 42 – İhtiyar meclisi en az haftada bir defa toplanıp konuşur.
İhtiyar meclisini muhtar toplanmağa çağırır. İhtiyar meclisi köy muhtarının
çağırmadığı ve meclisin toplanma günü olmadığı vakitlerde dahi köy muhtarına
haber vererek kendi isteği ile toplanabilir.
Madde 43 – İhtiyar meclisi köy işlerini en ziyade lazım olandan
başlıyarak bir sıraya koyar ve biri yapılıp bittikten sonra sırasiyle hepsini
köylüye gördürmeğe çalışır. Evvel yapılması lazım gelen sağlık, yol, mektep
işlerinin geri bırakıldığı haber alınır veya şikayet edilirse köyün bağlı
olduğu kaymakam veya vali tarafından gösterilen yolda yapılır.
Sayfa
246
Madde 44
– İhtiyar
meclisinin göreceği işler şunlardır:
1 - İhtiyar meclisi köylüye ait işleri konuşur ve hangi işleri köylü tarafından
kendileri çalışarak doğrudan doğruya ve hangi işlerin para ile veya ırgat ile
görülebileceğine karar verir. "Köy işlerinden köy ahalisinin imece ile
çalışarak yapacakları işi, köylünün çift ve çubuğu ile uğraşmadıkları boş
zamanlara bırakır."
2 - (Değişik: 12/2/1954 - 6250/2 md.) İhtiyar Meclisi bu Kanunun 13 ve
14 üncü maddelerinde yazılı mecburi ve ihtiyari işleri yapmak için lüzumu
halinde köy sınırı içindeki gayrimenkulleri değer pahasiyle satın alır. Mal
sahibi razı olmazsa köyün bağlı bulunduğu kaza veya vilayet idare heyeti işi
gözden geçirir. İdare heyetinin kararına söz yoktur.
3 - Tarlası olmıyan veya yetişmiyen köylüye köyün sınırı içinden boz haliden
bir parça ayırıp vermek ve tasarrufu malsandığına veya sair dairelere geçmiş
olan araziyi köy namına satın alıp arazisi olmıyanlara vermek ve bedelini
taksitle köy sandığına ödetmek mecburidir.
4 - İhtiyar meclisi köylünün kaçar gün çalışacağını kestirir.
5 - Köy işi için beher köylüye haline göre salınacak paranın ne olacağını
keser.
Madde 45 – Paranın harcanmasında hiçbir fenalık olmamasına ve faydasız
yere para verilmemesine köy muhtarı ve ihtiyar meclisi azaları göz kulak
olurlar ve paranın harcanmasında fenalık ve yolsuzluk olduğu Hükümetçe
anlaşılırsa kaza idare meclisinin hükmü ile Tahsili Emval Kanununa göre köy
muhtarı ve ihtiyar meclisi azasının malları satılarak köylünün parası ödenir.
Madde 46 – (Değişik: 7/7/1950 - 5672/2 md.)
Mecburi işleri gördürmiyen ve toplanması isteğe bağlı olmayan paraları
toplamayan ve toplattırmayan köy muhtarı ve ihtiyar meclisi üyelerine köyün
bağlı bulunduğu idare kurulunca 10 liradan 50 liraya kadar para cezası
hükmolunur. Bu ceza Maliyece Tahsili Emval Kanununa tevfikan tahsil ve köy
sandığına teslim olunur.
İki ve daha ziyade
köylere düşen işler
Madde 47 – İki ve daha ziyade köyler arasındaki işler için o köylerin
muhtar ve ihtiyar meclisleri kendi aralarında kararlaştıracakları bir köyde
toplanarak konuşurlar ve ne türlü yapılacağını ve her köyün o işte ne türlü
yardım edeceğini kararlaştırırlar ve ondan sonra Hükümete haber vererek
alacakları izne göre işe başlarlar.
Madde 48 – İki veya daha ziyade köylere düşen işler için köylerin
ihtiyar meclisleri kendi aralarında anlaşamazlarsa bunlardan bir tarafın
dilemesi üzerine köyün bağlı olduğu Hükümet reisi işe karışır ve o köylerin
ihtiyar meclislerini toplıyarak işi bitirir.
ALTINCI
FASIL
İhtiyar meclislerinin
göreceği davalar
Madde 49 – 52 – (Mülga: 18/7/1963 - 286/3 md.)
Madde 53 – İhtiyar meclisleri köylünün iki tarafın uzlaşmasiyle
bitirilebilen her türlü işlerini görürler. (Sulh).
Madde 54 – 55 – (Mülga: 2/7/1941 - 4081/36 md.)
Madde 56 – 13 üncü maddede yazılan mecburi işleri yapmıyan köylüden
ihtiyar meclisinin karariyle haline göre bir kuruştan yüz kuruşa kadar ceza
alınır. Ceza parasını vermiyenler hakkında (66) ncı maddeye göre muamele
yapılır. Cezaya mahküm olan adam o işten gene kaçarsa evvelki ceza iki kat
olarak alınır.
Sayfa
247
İhtiyar
meclisince salınan parayı ödemiyenlerden iki katı (66) ncı maddeye göre tahsil
olunur.
YEDİNCİ FASIL
Davaların nasıl görüleceği
Madde 57 -– 65 – (Mülga: 18/7/1963-286/3 md.)
Madde 66 – Köyce salının parayı ve ihtiyar meclisince hükmedilen
paraları vermiyenlere yirmi bir gün zarfında borcunu vermesi için köy muhtarı
tarafından haber gönderilir. Yirmi bir günün sonunda borçlu gene borcunu
vermezse ihtiyar meclisinin mazbatası Hükümete gönderilir. Vali veya kaymakam
veya nahiye müdürü aşağıdaki usule göre parayı tahsil ve köy sandığına veya
ihtiyar meclisi vasıtasıyle alacaklılara teslim eder. Şöyle ki:
1 - Borçlu veya cezalıya lazım olandan gayrı ev eşyası satılmak suretiyle
alınır. Fazla eşyası bulunamazsa veyahut alınan eşya borcu ödeyemezse bir
yerden diğer bir yere götürülebilen diğer malları, bu da yoksa tarla bağ ve
bahçe gibi bir yerden diğer bir yere götürülemiyen malları satılır. Çift ve
çubuğu ve çift hayvanatı satılamaz.
2 - Ev eşyasiyle bir yerden diğer bir yere naklonulabilen her nevi eşya haczi
gününden başlıyarak üç gün içinde ihtiyar meclisinin gözü önünde ve kasabada
belediye vasıtasıyle sattırılır. Yetecek kadarı köy sandığına veya alacaklıya
ve üst tarafı mal sahibine verilir. Üç gün içinde borcunu verenlerin malı geri
verilir.
3 - Oturduğu ev ile geçimi için lazım olan tarla, bağ, bahçenin ve dört senelik
mahsulü veya kirası borca yetişen ve bir yerden diğer yere götürülemiyen
malların satılması yasaktır.
4 - Haczolunan ve bir yerden diğer yere götürülemiyen mallar yirmi gün müddetle
müzayedeye çıkarılır. Bu müddet bittikte sürülen peyler kafi görülürse on gün
müddetle askıya alınır ve on gün bitince herkaç kuruşa çıkmış ise Hükümetçe
talibine ihale olunur.
5 - Satılan şeylere köy ihtiyar meclisi azaları doğrudan doğruya kendileri veya
başkaları vasıtasiyle pey süremezler ve satın alamazlar.
Madde 67 – (Mülga: 18/7/1963-286/3 md.)
SEKİZİNCİ FASIL
Köy korucuları ve göreceği işler
Madde 68 – Köy sınırı içinde herkesin ırzını, canını ve malını korumak
için köy korucuları bulundurulur.
Madde 69 – Her köyde en aşağı bir korucu bulunur. Nüfusu binden yukarı
köylerde her beş yüz kişiye bir korucu daha tutulur.
Madde 70 – Korucular ihtiyar meclisi tarafından tutulur ve köy
muhtarının vereceği haber üzerine kaymakamın buyurultusu ile işe başlar.
Madde – (Değişik: 12/5/1928 - 1256/1 md.)
Korucuların 22 yaşından küçük ve altmış yaşından büyük olmaması ve bir cürüm
ile cezalandırılmamış ve iyi huylu tanınmış bulunması ve herkesle kavga çıkarmak,
serhoşluk gibi huysuzlukları olmaması şarttır.
Madde 72 – Korucular köy muhtarının emri altındadır. Resmi işlerde onun
her emrini tutmağa mecburdur.
Madde 73 – Korucular silahlıdırlar. Kendilerine karşı gelenler
jandarmaya karşı gelmiş gibi ceza görürler.
Madde 74 – Köy muhtarı ve ihtiyar meclisi mahsul zamanlarında çapulcular
ve eşkiya türemiş ise yağmadan köy halkını korumak için köylünün eli silah
tutanlarından lüzumu kadarını gönüllü korucu ayırarak bunların isimlerini bir
kağıda yazıp kaymakama götürür. Kaymakamın müsaadesi olursa bu gönüllü
korucular asıl korucularla beraber yağmacılara ve eşkiyaya karşı köy ve köylüyü
korurlar.
Sayfa
248
(Ek: 26/3/1985 - 3175/1 md.; Değişik: 27/5/2007 - 5673/1 md.) Bakanlar
Kurulunca tespit edilecek illerde; olağanüstü hal ilanını gerektiren sebeplere
ve şiddet hareketlerine ait ciddi belirtilerin köyde veya çevrede ortaya
çıkması veya her ne sebeple olursa olsun köylünün canına ve malına tecavüz
hareketlerinin artması hallerinde, valinin teklifi ve İçişleri Bakanının onayı
ile yeteri kadar geçici köy korucusu görevlendirilmesi kararlaştırılabilir. Bu
şekilde görevlendirilecek geçici köy korucusu sayısı 40.000 kişiyi geçemez.
Bakanlar Kurulu bu sayıyı yüzde elliye kadar artırmaya yetkilidir.
Görevlendirmeyi gerektiren hallerin ortadan kalkması durumunda veya idarî
zaruret hallerinde görevlendirmeye ilişkin aynı usûl uygulanmak suretiyle
geçici köy korucusu olarak yapılan görevlendirmelere son verilebilir.
(Ek : 26/3/1985 - 3175/1 md.) Köy Korucuları ve Geçici Köy Korucularının
görevde bulundukları süre içinde yaralanmaları, sakatlanmaları veya ölümleri
halinde "2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında
Kanun" hükümleri uygulanır.
(Ek fıkra: 28/12/2005 - 5443/1 md.) Hiçbir sosyal güvenlik kurumunun güvencesi altında
bulunmayan geçici köy korucuları ile bunların eşleri, bakmakla yükümlü
oldukları anne, baba ve çocuklarının muayene, tetkik ve tedavileri, 3816 sayılı
Ödeme Gücü Olmayan Vatandaşların Tedavi Giderlerinin Yeşil Kart Verilerek
Devlet Tarafından Karşılanması Hakkında Kanunda öngörülen şartlara
bakılmaksızın anılan Kanun hükümlerine göre yeşil kart verilerek sağlanır.
Bakmakla yükümlü oldukları anne, baba ve çocuklarının tespitinde 657 sayılı
Devlet Memurları Kanununda belirtilen esaslar uygulanır. Bu fıkranın yürürlüğe
girdiği tarihin öncesinde ve sonrasında asgari on yıl üzerinden tazminat alarak
görevinden ayrılan veya bu Kanun hükümlerine göre aylık bağlanmış olan geçici
köy korucuları ile bunların eşleri, bakmakla yükümlü oldukları anne, baba ve
çocuklarının muayene, tetkik ve tedavileri hakkında da bu fıkra hükümleri
uygulanır. (Ek cümle: 27/5/2007-5673/1 md.) Geçici köy korucularının
ölümü sebebiyle eşlerine aylık bağlanması durumunda yukarıda belirtilen hak
sahiplerine aynı şekilde muayene, tetkik ve tedavi yardımı yapılmasına devam
olunur.(1)
(Ek fıkra: 27/5/2007-5673/1 md.) Geçici köy korucularına hizmetin devamı
süresince her ay 11.500 gösterge rakamının memur aylıklarına uygulanan aylık
katsayısı ile çarpımı sonucunda bulunacak miktarda ücret ödenir. Bu ücret,
herhangi bir vergi ve kesintiye tâbi tutulmaksızın ve peşin olarak ödenir.
Geçici köy korucuları arasından, toplam geçici köy korucusu sayısının yüzde
onunu geçmeyecek şekilde tefrik edilen korucu başlarına geçici köy korucularına
ödenen ücretin yüzde onu kadar ilave ücret ödenir. Ay sonundan önce kendi
isteğiyle görevden ayrılanlar ile disiplin hükümlerinin uygulanması sonucu
görevlerine son verilenler hariç olmak kaydıyla, görevlerine son verilen veya
ölen geçici köy korucuları için önceden peşin ödenmiş olan ücretin kalan
günlere isabet eden tutarı geri alınmaz.
(Ek fıkra: 27/5/2007-5673/1 md.) Geçici köy korucularından güvenlik
güçleriyle birlikte operasyonlara katılanların iaşeleri, birlikte operasyona
katıldıkları güvenlik güçlerinin bağlı olduğu birimlerce ve bu birimlerin
bütçesinden karşılanmak üzere sağlanır. Bu Kanunda belirtilen görevler ile
tabii afetlerde ve diğer olağanüstü hal ve durumlarda emsallerine göre başarılı
görev yaptıkları görülen veya büyük yararlılık gösteren geçici köy
korucularına, valinin teklifi ve İçişleri Bakanının onayı ile yılda bir defa
aylık ücretlerinin iki katına kadar ödül verilebilir. Bir malî yılda bu şekilde
ödül verilecek geçici köy korucusu sayısı, o ilde görevli geçici köy korucusu
sayısının yüzde birini geçemez. Güvenlik güçleriyle birlikte operasyonlara
katılan geçici köy korucularına herhangi bir vergi ve kesintiye tâbi
tutulmaksızın her ay 400 gösterge rakamının memur aylık katsayısıyla çarpımı
sonucu bulunacak tutarda ek tazminat ayrıca ödenir.
______________________
(1) 27/5/2007 tarihli ve
5673 sayılı Kanunun birinci maddesiyle bu fıkrada yer alan "görevinden
ayrılan" ibaresinden sonra gelmek üzere "veya bu Kanun hükümlerine
göre aylık bağlanmış olan" ibaresi eklenmiş ve metne işlenmiştir.
Sayfa
248-1
(Ek fıkra: 27/5/2007-5673/1 md.) Geçici köy korucusu olarak
çalıştırılanlar, bu çalışmalarından dolayı 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı
Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun uygulanmasında kısa ve
uzun vadeli sigorta kolları açısından sigortalı sayılmazlar.
(Ek fıkra: 27/5/2007-5673/1 md.) Bu maddeye göre geçici köy korucularına
yapılacak harcamalar, İçişleri Bakanlığı bütçesine konulacak ödenekten bu
Bakanlıkça karşılanır ve ödemeler il valilikleri tarafından yapılır.
Madde 75 – Koruculara verilecek silahlar ve cephaneler Hükümet
tarafından ihtiyar meclisine mazbata mukabilinde demirbaş olarak verilir.
Madde 76 – Korucular kendilerine verilen resmi silah ve cephaneleri
ancak kendileri kullanırlar. Başkalarına emanet veremezler.
Madde 77 – Korucular aşağıdaki hallerde silah kullanabilirler:
1 - Vazifesini yaparken kendisine saldıran ve hayatını tehlikeye koyan
kimselere karşı hayatını korumak için mecburi olursa;
2 - Vazifesini yaparken ahaliden bir kimsenin can veya ırz tehlikesi altında
kaldığını görür ve onu kurtarmak için başka bir çare bulamaz da bunalırsa;
3 - Cürmü meşhutta (yani yapılırken veyahut yapıldıktan sonra henüz izi
meydanda iken) bir cinayetin failini yahut maznun bir şahsı yakalamak istediği
halde o kimse silahla karşı korsa;
4 - Tutulan bir cani kaçar ve "dur" emrini dinlemez ve onu tekrar
yakalamak için silah kullanmaktan başka çare bulunmazsa;
5 - Eşkıya takibi sırasında yatak olan yerlerden süpheli bir adam çıkar ve
korucunun "dur" emrine itaat etmeyip kaçarsa.
Yukarda sayılan ahvalden maada korucu silahını kullandığından dolayı ceza
görür. Korucu silah kullanmağa mecbur olduğu zaman bile mümkün mertebe
öldürmeksizin yaralıyarak tutmağa dikkat eder.
Madde 78 – (Değişik: 22/9/1941 - 4114/1 md.)
1 - (Değişik: 4/7/1988 - KHK - 336/1 md.; Aynen Kabul: 7/2/1990-3612/3 md.)
Korucuların kıyafetleri ve silahlarının şekli İçişleri Bakanlığınca tayin
olunur.
2 - Korucu elbiselerinin parası köy gelirinden senede bir defa verilir. İki
senede bir de gocuk veya kepenek verilir.
3 - Korucular, ellerine verilen koruculuk cüzdanını daima üzerinde bulundurur
ve korucusu olduğu köyün adı kalın yazı ve vilayet ve kaza adları ince yazı ile
yazılmış olmak üzere gösterilen örneğe göre pirinçten bir levhayı göğüslerinin
sol tarafına daima asmağa mecburdurlar.
Sayfa
249
4 - Korucuların taşıyacakları silahların cinsi harb silahlarındandır.
Madde 79 – Ölen veya koruculuğu bırakan veyahut çıkarılan korucuların
silah, fişek, tezkere ve levhaları ve gocuk veya kepeneği, yerlerine
geleceklere verilmek üzere köy muhtarı tarafından alınıp saklanır.
Madde 80 – Vazifesinde kayıtsızlığı ve tenbelliği ve aşağıda sayılan
yasak işleri yapan korucular, ihtiyar meclisi tarafından ilk defasında tekdir,
ikincisinde tevbih olunur ve her iki ceza da tezkerelerine işaret edilir.
Üçüncü defasında işten çıkarılır.
Madde 81 – Koruculara yasak olan işler şunlardır:
1 - Koruculuktan başka iş yapmak: mesela dükkan, kahvehane, han açıp işletmek
veya bunlara ortaklık etmek;
2 - Köylüden herhangi birinin veya kendi hizmetinde bulunmak için izinsiz
vazifesini terketmek;
3 - Koruduğu bağ ve bahçe ve ekinlerden fuzuli faydalanmak;
4 - Kendi hayvanlarını otlatmak ve köye çobanlık etmek;
5 - Levha, elbise ve silah ve cüzdanını üzerinde taşımamak veya değiştirmek.
Madde 82 – Silahını ve cephanesini kayıtsızlığı yüzünden kaybeden veya
isteğiyle aharın eline geçmesine sebep olan korucu hemen çıkarılarak hakkında
ayrıca ceza yapılmak üzere Hükümete haber verilir ve silah ve cephane parası
ödettirilir.
DOKUZUNCU FASIL
Köy imamları
Madde 83 – Köy imamları köy derneğinin intihabı ve müftünün
buyurultusiyle tayin olunurlar. Bu kanunun
neşri tarihinde mevcut olan imamlar yeniden buyrultu almağa mecburdurlar.
Madde 84 – İmam olacaklar yirmi dördüncü maddeye göre (ikinci
fıkrasından başka) lazım gelen sıfatları haiz olmakla beraber ilmihal,
amalierbaa ve kafi derecede Türkiye coğrafyası ve Türk ve İslam tarihini ve
sağlık işlerini bilmek ve okunaklı yazı yazmak lazımdır.
Madde 85 – Köy imamlarına köyce şimdiye kadar ne veriliyorsa gene o
verilecektir. Ancak verilen şeyler, ihtiyar meclisi vasıtasiyle toplanır ve
verilir.
Madde 86 – Bir köyde birden fazla imam bulunursa ihtiyar meclisinde aza
olarak bulunacak imamı kaymakam seçer.
ONUNCU FASIL
Müteferrik maddeler
Madde 87 – (Mülga: 3/7/2003-4916/38 Md.)
Madde 88 – Ecnebi tebaası köylerde ikamet etmek için Dahiliye
Vekaletinden resmi tezkere alacaklardır. Bu tezkerelerin verilip verilmemesi ve
ikamet müddetlerinin azaltılıp çoğaltılması Dahiliye Vekaletine aittir.
Sayfa
250
Madde 89 – İşbu Köy
Kanunu kadın ve erkek nüfusu yüz elliden yukarı olan köyler içindir. Nüfusu yüz
elliden aşağı olan köyler bu kanuna göre köy ahalisinden seçim hakkı olanların
yarısından çoğunun istemesiyle etrafındaki bir saat ve ondan aşağı olan
köylerden birine bağlanırlar veyahut vali veya kaymakam bu kanunun hangi
maddeleri yapılacağını ayrıca emreder. Bu kabil köyler hiçbir köye bağlanmaz ve
vali veya kaymakam da hiçbir emir vermezse eski göreneklerine göre işlerini
yaparlar.
Madde 90 – Yüz elli nüfustan aşağı birkaç köy bir arada bulunursa her
köydeki seçim hakkı onların yarısından çoğunun isteğiyle birleşerek bu kanuna
göre bir köy olurlar.
Madde 91 – İşbu kanunun bir tanesini köy odasında diğer bir tanesini de
köyün cami veyahut mektebinde bulundurmayan köy muhtarı kaymakamın emriyle köy
sandığına beş lira ceza parası verir.
Madde 92 – İşbu kanundaki cezayinakdiler köy sandığının varidatıdır.
Madde 93 – Köy mühürleri bu kanuna merbut numune veçhile bir çeşitle
vilayetlerce yaptırılıp gönderilir. Köy mühürü bir kutu içinde bulundurulur ve
üzeri ihtiyar meclisinin en az iki azası tarafından mühürlenir ve ihtiyar
meclisi önünde açılır.
Madde 94 – İşbu Köy Kanunu köy mekteplerinde çocuklara belletilir.
Madde 95 – İşbu kanuna muhalif ve köylere ait bütün kanunlar, nizamlar
ve maddeler kaldırılmıştır.
Ek Madde 1-(5/7/1939 tarih ve 3664 sayılı Kanunun 2 nci maddesi hükmü olup,
ek maddeye çevrilerek teselsül için numaralandırılmıştır.)
Salma köyde oturanlar için hane başına tevzi edilir. Bir hanede oturanların
kendilerine ait gelirleri olduğu takdirde bunlar dahi ayrı hane sahibi
sayılırlar. Salma tevzi edilirken her hanenin tediye kudreti esas olarak
gözönünde tutulur.
Köy haricinde oturup da köyde maddi alakası bulunanların vergi miktarı, o
köydeki alaka ve istifadelerinin derecesi nisbetiyle ölçülür ve ona göre tayin
olunur.
Ek Madde 2 – (5/7/1939 tarih ve 3664 sayılı Kanunun 3 üncü maddesi hükmü
olup, ek maddeye çevrilerek numarası teselsül ettirilmiştir.)
Köyün aylıklı adamlarının ücretleriyle mecburi işlerden başka hiç bir iş için
ve hiç bir nam ve maksatla salma salınamaz. Bu suretle toplanan paralar bu
işlerden maada hiç bir yere ve hizmete tahsis olunamaz.
Ek Madde 3 – (5/7/1939 tarih ve 3664 sayılı Kanunun 4 üncü maddesi hükmü
olup, ek maddeye çevrilerek numarası teselsül ettirilmiştir.)
Köy İhtiyar meclisi salınacak salmanın nisbet, cins ve mikdarını İkinci kanun
ayı içinde tayin ve tevzi cetvellerini tanzim ederek on beş gün müddetle umumun
görebileceği yerlere asmak suretiyle ilan ve hariçte bulunanlara tebliğ eder.
Salınan salmalarda kanun hükümlerine uygunsuzluk veya nisbetsizlik olduğunu
iddia edenler ilan veya tebliğ müddetinin hitamından itibaren on gün içinde
itirazlarını köy muhtarına söylerler veya yazı ile bildirirler ve müracaatlarını
tutulacak deftere yazdırarak bir ilmühaber alırlar.
Köy
ihtiyar meclisi bir hafta içinde itirazlara bakarak kararını vermeğe ve itiraz
edenlere bildirmeğe mecburdur. Bu kararlar aleyhine tebliğ tarihinden itibaren
on beş gün içinde merkez kazasında valiye, diğer kazalarda kaymakamlara
müracaat edilebilir. (İptal son cümle: Anayasa Mahkemesi’nin 4/2/2010
tarihli ve E.: 2008/112, K.: 2010/31 sayılı Kararı ile.)
Sayfa
251
Ek
Madde 4 – (5/7/1939 tarih ve 3664 sayılı Kanunun 5 inci maddesi hükmü olup, ek
maddeye çevrilerek numarası teselsül ettirilmiştir.)
Salma kararlarının köy karar defterine geçirilmesi ve tadilatının işaret
olunması mecburidir.
Ek Madde 5 – (5/7/1939 tarih ve 3664 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi hükmü
olup, ek maddeye çevrilerek numarası teselsül ettirilmiştir.)
Salma mükellefiyetini aynen veya nakden ifa edemiyenler bedenen
çalıştırılabilirler.
Ek Madde 6 – (Ek: 18/7/1963 - 286/1 md.)
Seçim tutanaklarının verilmesi ilçe seçim kurullarına aittir. Bu kurullar,
muhtarlığa ve ihtiyar meclisi asıl ve yedek üyeliklerini kazananların
tutanaklarını geciktirmeksizin verir. İlçe seçim kurulu başkanı köy
muhtarlığına ve ihtiyar meclisi asıl ve yedek üyeliğine seçilenleri gösteren
tutanağın bir suretini o seçim çevresinde derhal ilan ettirir. Diğer bir
suretini de bir hafta süre ile ilçe seçim kurulu kapısına astırır.
Muhtarlıkları, ihtiyar meclisi asıl ve yedek üyeliklerini kazananların köyler
itibariyle bir listesi ilçe seçim kurullarınca vali veya kaymakamlara verilir.
Ek Madde 7 – (Ek: 18/7/1963-286/1 md.)
İlçe seçim kurullarının kararlarına; 26 Nisan 1961 tarihli ve 298 sayılı Seçimlerin
Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkındaki Kanunun 129 uncu maddesinde
belirtilen süreler içinde,
Seçimin iptaline dair kararlarına da 15 gün zarfında,
İl seçim kurullarına itiraz edilebilir.
İl seçim kurulları itirazları inceliyerek en geç bir ay içinde kesin olarak
karara bağlarlar. İl seçim kurullarınca muhtar ve ihtiyar meclisi seçimlerinin
iptali halinde aşağıda yazıldığı şekilde hareket edilir.
A) Muhtar ve ihtiyar meclisi seçimi iptal edilmişse eski muhtar ve ihtiyar
meclisi yeni seçim yapılıncaya kadar görevlerine devam ederler.
B) Sadece muhtar seçimi iptal edilmişse yeni muhtar seçilinceye kadar muhtarlık
görevlerini yeni seçilen birinci üye görür. (Muhtarın geçici olarak görevini
yapamıyacağı hallerde de görevi, aldıkları oy sırasına göre üyeler tarafından
yürütülür.)
C) Yalnız ihtiyar meclisi seçimi iptal edilmişse eski meclis yeni seçime kadar
görevine devam eder.
Ek Madde 8 – (18/7/1963 - 286/1 md. ile gelen ek 9 uncu madde hükmü olup
madde numarası teselsül ettirilmiştir.)
Devlet İstatistik Enstitüsü İlçe seçim kurulları tarafından seçimi takip eden
bir ay zarfında kendisine intikal ettirilecek belgelere dayanarak köyler
itibariyle seçmenler sayısını, oy kullananlar sayısını ve muteber sayılan oy
sayısını, seçimi takip eden bir yıl içinde yayımlar.
Ara seçimlerinin sonuçları Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından yayımlanmaz.
Ek Madde 9 - (20/5/1987-3367/1 md. ile gelen ek 11 inci md. hükmü olup madde
numarası teselsül ettirilmiştir.)
Köy muhtarı, köy ihtiyar meclisinin olumlu kararını aldıktan sonra, köy
yerleşme planının yapılmasını bağlı bulunduğu mülki amirinden talep edebilir.
Köy yerleşme planı, köy yerleşik ve gelişme alanını ihtiva eder.
Sayfa
252
Ek Madde 10 – (20/5/1987-3367/1 md. ile gelen ek 12 nci md. hükmü olup madde
numarası teselsül ettirilmiştir.)
Valilikçe resen veya köy muhtarının talebi uygun bulunduğu takdirde, köy
yerleşme planının yapılması için Köy Yerleşme Alanı Tespit Komisyonuna
gönderilir.
Köy Yerleşme Alanı Tespit Komisyonu, Vali Yardımcısı başkanlığında Maliye ve
Gümrük, Bayındırlık ve İskan, Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlıkları ve Tapu
Kadastro Genel Müdürlüğü mahalli kuruluşlarının birer teknik elemanı ile köy
temsilcisinden oluşur. Gerektiğinde bu komisyona ilgili diğer kuruluşlardan da
uzman eleman iştirak ettirilir.
Komisyon, köyün halihazır ve gelişme durumunu dikkate alarak, konut ve genel
ihtiyaçlarına göre köy yerleşme planını düzenler. Bu plan üzerinde Tarım Orman
ve Köyişleri Bakanlığı, meri İmar Kanunu ve bu konudaki yönetmelik hükümlerine
tabi olmaksızın, parsellerin konumunu belirleyen işleri yapar veya yaptırır. Bu
plan valilikçe onaylanarak kesinleştirilir ve yürürlüğe girer.
Ek Madde 11 – (20/5/1987 - 3367/1 md. ile gelen ek 13 üncü md. hükmü olup
madde numarası teselsül ettirilmiştir.)
Komisyon kararı ve köy yerleşme planı köy muhtarlığına tebliğ edilir. İtiraz
edilmezse valinin onayı ile kesinleşir. Köy muhtarı köy ihtiyar meclisinin
kararına dayanarak komisyon kararına karşı en geç 30 gün içinde valiliğe itiraz
edebilir, itiraz valilikçe 15 gün içinde karara bağlanır. Bu karar kesindir.
Kesinleşen kararlar Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı tarafından uygulanır.
Ek Madde 12 – (20/5/1987 - 3367/1 md. ile gelen ek 14 üncü md. hükmü olup
madde numarası teselsül ettirilmiştir.; Değişik: 27/5/2004-5178/6 md.)
Köy yerleşme plânında konut alanı ve köy genel
ihtiyaçlarına ayrılan yerler, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan
seyrangâh, yol ve panayır yerleri gibi alanlar ve Hazinenin mülkiyetinde olup
kamu hizmetine tahsis edilmemiş taşınmazlardan, 4342 sayılı Mera Kanununun 5
inci maddesi hükümleri uyarınca incelenmesine müteakip mera, yaylak ve kışlak
ile otlak ve çayır olarak yararlanılamayacağı anlaşılan yerler köy yerleşme
plânının onayı ile bu vasıflarını kendiliğinden kaybeder.
Ancak bu madde kapsamında Hazinenin mülkiyetinde olup kamu hizmetine tahsis
edilmemiş taşınmazların devri Maliye Bakanlığının görüşü alınmak suretiyle
yapılır ve valilikçe köy tüzel kişiliği adına tapuya tescil edilir.
Ek Madde 13 – (20/5/1987 - 3367/1 md. ile gelen ek 15 inci md. hükmü olup
madde numarası teselsül ettirilmiştir.)
Köy tüzelkişiliği adına, köy yerleşme planına göre en çok 2000 m2 olmak üzere tescil edilen parseller köyde ikamet eden ve köy nüfusuna kayıtlı olup evi
bulunmayan ihtiyaç sahiplerine ihtiyar meclisi kararı ile rayiç bedel üzerinden
satılır.
Satış bedeli peşin veya en çok 5 yılda ve 5 eşit taksitle tahsil edilerek, o köyün
imar işlerinde kullanılmak üzere köy sandığına yatırılır.
Köy ihtiyar meclisince satılan parseller üzerine satış tarihinden itibaren en
geç 5 yıl içinde bina yapılması zorunludur.
Hak sahipleri bu yerleri 10 yıl müddetle başkalarına devir ve temlik edemezler.
Ek Madde 14 – (20/5/1987 - 3367/1 md. ile gelen ek 16 ncı md. hükmü olup
madde numarası teselsül ettirilmiştir.)
6831 sayılı, Orman, 2634 sayılı Turizmi Teşvik, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat
Varlıklarını Koruma, 1051 sayılı Kanunla değişik 7269 sayılı Umumi Hayata
Müessir Afetler Dolayısıyla Alınacak Tedbirlerle Yapılacak Yardımlara Dair ve
2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanunları bu Kanun
kapsamı dışındadır.
Sayfa
253
Bu Kanunun hükümleri, belediye mücavir alanında bulunan köyler için, valinin
teklifi ve Bayındırlık ve İskan Bakanlığının onayı ile uygulanır.
Ek Madde 15 – (20/5/1987 - 3367/1 md. ile gelen ek 17 inci md. hükmü olup
madde numarası teselsül ettirilmiştir.)
Komisyonun
teşkili, çalışma ve karar verme esas ve usulleri, köy tüzelkişiliği adına
yapılacak tesciller, köy yerleşme planı düzenleme esas ve usulleri, ihtiyaç
sahiplerinde aranan vasıflar, devir yasakları, taşınmaz malların amaca uygun
kullanılma esasları, rayiç bedel tayini, satış esasları ve diğer hususlar, bir
yönetmelikle belirlenir.
Bu yönetmelik, kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç iki ay içinde
Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı ile Tapu ve Kadastro Genel Müdürlünce ve
ilgili kuruluşların görüşleri alınarak hazırlanır.
Ek Madde 16- (Ek: 27/5/2007-5673/2 md.)
Geçici köy korucularından 55 yaşını
dolduranların görevleriyle ilişikleri kesilir. İlişikleri kesilenlerden onbeş
yıl veya daha fazla hizmeti olanlara hayatta bulundukları sürece 5.000 gösterge
rakamının memur aylıklarına uygulanan aylık katsayısı ile çarpımı sonucu
bulunacak miktarda, Sosyal Güvenlik Kurumunca aylık bağlanır. Onbeş yılı aşan
her yıl için 5.000 gösterge rakamına 200 gösterge rakamı ilave edilir ve bu
şekilde yapılacak ilave hiçbir şekilde 3.000 gösterge rakamını geçemez. Aylık
göstergesine ilave edilecek 200 gösterge rakamının hesabında, ay kesirleri tam
ay sayılır. Yıl kesirlerinin her ayı için 200 gösterge rakamının memur
aylıklarına uygulanan aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak tutarın
onikide biri aylığa ayrıca eklenir.
Birinci fıkra hükümlerine göre aylık bağlanmış olanlardan vefat edenlerin dul
eşleri ile 55 yaşını doldurmamış olmakla birlikte onbeş yıl veya daha fazla
süre geçici köy koruculuğu hizmeti bulunanlardan görevleriyle ilişikleri devam
etmekte iken vefat edenlerin dul eşlerine birinci fıkraya göre hesaplanacak aylığın
yüzde yetmişbeşi oranında aylık bağlanır. Herhangi bir sosyal güvenlik
kurumundan aylık alan dul eşe, bu fıkraya göre hesaplanan tutarın yarısı
uygulanır. Dul eşe bağlanan aylıklar evlenmesi halinde kesilir ve ölüm nedeni
hariç dul kalmaları halinde yeniden bağlanmaz.
Terör suçlarından dolayı hüküm giyen geçici köy korucularına veya dul eşlerine,
aylık bağlanmaz. Hüküm giymeden önce aylık bağlanmış olması halinde ise
bağlanan aylığı kesilir.
Geçici köy korucularından sakatlananların kendilerine, ölenlerin ise dul ve
yetimlerine 3/11/1980 tarihli ve 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması
Hakkında Kanun hükümleri uygulanmak suretiyle malûllük ya da dul ve yetim
aylığı bağlanmış olması durumunda, bu madde hükümlerine göre ayrıca aylık
bağlanmaz, önceden bu madde hükümlerine göre bağlanmış olanların aylıkları
kesilir.
Ek Madde 17 – (Ek: 27/5/2007-5673/2 md.)
55 yaşını doldurup onbeş yıldan az
hizmeti olan veya 55 yaşını doldurmamış olan geçici köy korucularından; sağlık
ve idarî nedenlerle görevine son verilenler ile ölenlere (55 yaşını doldurmamış
olmakla birlikte onbeş yıl veya daha fazla hizmeti bulunanlardan görevleri ile
ilişikleri devam etmekte iken vefat edenler hariç), 20.000 gösterge rakamının
memur aylıklarına uygulanan aylık katsayısı ve hizmet yılı ile çarpımı
sonucunda bulunacak miktarda tazminat ödenir.
55 yaşını doldurmadan kendi istekleri ile görevlerinden ayrılan geçici köy
korucularına, hizmet sürelerine bakılmaksızın 20.000 gösterge rakamının memur
aylıklarına uygulanan aylık katsayısı ve hizmet yılı ile çarpımı sonucunda
bulunacak miktarda tazminat ödenir.
Sayfa
254
Tazminat hesabında bir yıldan az olan hizmet süresi bir yıl kabul edilir. Bir
tam yılı aşan süreler için; ay kesirleri tam ay sayılmak suretiyle bu süre ile
orantılı ödeme yapılır. Vefat eden geçici köy korucularının hak ettiği tazminat
kanunî mirasçılarına ödenir. Verilecek tazminat tutarından herhangi bir vergi
ve kesinti yapılmaz. Ek 16 ncı madde uyarınca aylık bağlanan veya disiplin
hükümlerinin uygulanması sonucu görevlerine son verilen geçici köy korucularına
bu madde hükümlerine göre tazminat ödenmez.
Geçici köy korucularından görev süresi içinde vefat edenlerin eşine ve çocuklarına,
bunlar yoksa anne ve babasına, bunlar da yoksa kardeşlerine, 15.000 gösterge
rakamının memur aylıklarına uygulanan aylık katsayısı ile çarpımı sonucu
bulunacak miktarda herhangi bir vergi ve kesintiye tâbi tutulmaksızın ölüm
yardımı ödenir.
Geçici köy korucularından sakatlananların kendilerine, ölenlerin ise dul ve
yetimlerine 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun
hükümleri uygulanmak suretiyle malûllük ya da dul ve yetim aylığı bağlanmış
olması durumunda; bu madde hükümlerine göre ayrıca tazminat ödenmez, önceden bu
madde hükümlerine göre tazminat ödenmiş olanların almış oldukları tazminat
tutarı 2330 sayılı Kanun hükümlerine göre ödenmesi gerekecek nakdî tazminat
tutarından düşülür.
Ek 16 ncı madde ile bu madde kapsamındaki ödemeler, Sosyal Güvenlik Kurumu
tarafından yapılır ve ödemenin yapılmasını takip eden iki ay içinde Hazineden
tahsil edilir.
Ek Madde 18 – (Ek: 27/5/2007-5673/2 md.)
Geçici köy korucuları ile korucu
başlarının; görevlendirme şekilleri, göreve alınmalarında aranacak şartlar,
görevleri, uygulanacak disiplin cezaları ve görevlerine son verilmesini
gerektiren haller, disiplin amirleri, yararlanacakları giyim eşyaları ile
bunların şekli ve verilme zamanları, eğitim ve denetim usûl ve esasları, sicil
ve izinleri, ilk müracaatlarında sahip olmaları gereken sağlık şartları, başka
bir işte çalışma hakları ile bu Kanunda yer alan diğer hususlara ilişkin
uygulamalar Milli Savunma Bakanlığı ve Maliye Bakanlığının görüşü üzerine
İçişleri Bakanlığınca hazırlanacak ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren
altı ay içinde Bakanlar Kurulunca çıkarılacak bir yönetmelikle düzenlenir.
Madde 96 – İşbu kanunun hükümleri neşir ve ilanı tarihinden başlar.
Madde 97 – İşbu kanunun hükümlerini yaptırmağa Dahiliye ve
Adliye Vekilleri memurdur.
Sayfa
255
18/3/1924 TARİHLİ VE 442 SAYILI ANA KANUNA
İŞLENEMEYEN HÜKÜMLER :
1- 27/5/2007 tarihli ve 5673 sayılı Kanunun Geçici Maddesi:
GEÇİCİ MADDE 1 – Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte;
a) Görevde bulunan geçici köy korucularının görevlerine, 18/3/1924 tarihli ve
442 sayılı Köy Kanununun bu Kanunla değişik 74 üncü maddesine göre belirlenen
sayı sınırlandırması nedeniyle son verilemez.
b) Görevde bulunan ve 55 yaşını doldurmaları nedeniyle ilişikleri kesilecek
olan geçici köy korucularından, geçici köy korucusu olarak 10 ila 15 yıl
arasında hizmeti bulunanlara 5.000 gösterge rakamı esas alınarak 442 sayılı Köy
Kanununun ek 16 ncı maddesi hükümlerine göre aylık bağlanır. 55 yaşını
doldurmuş geçici köy korucularından 10 yıldan az hizmeti olanlar ise istekleri
halinde 10 hizmet yılını tamamlayıncaya kadar görevlerinde bırakılırlar ve
bunlar hakkında da aynı hükümler uygulanır. 55 yaşını doldurmuş geçici köy
korucularından 10 yıldan az hizmeti olup da çalışmak istemeyenler hakkında ise
442 sayılı Köy Kanununun ek 17 nci maddesi hükümleri uygulanır.
c) Görevde bulunan ve 55 yaşını doldurmamış olan geçici köy korucuları
istekleri halinde 55 yaşını dolduruncaya kadar görevlerinde bırakılırlar. Bu
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte 55 yaşını doldurmamış olanlardan, 55 yaşını
doldurdukları tarih itibarıyla 10 yıldan az hizmeti olanlar, 10 hizmet yılını
tamamlayıncaya kadar görevlerine devam edebilirler ve bunlar hakkında da (b)
bendi hükümleri uygulanır.
(b) ve (c) bendi hükümlerinde belirtilen şartları taşımaları nedeniyle 442
sayılı Köy Kanununun ek 16 ncı maddesi hükümlerine göre aylık bağlananlara 442
sayılı Köy Kanununun ek 17 nci maddesine göre tazminat ödenmez.
Yukarıda belirtilen hükümlerin uygulanması, 442 sayılı Köy Kanununun bu Kanunla
değişik 74 üncü maddesine göre görevlendirmeyi gerektiren hallerin ortadan
kalkması durumunda veya idarî zaruret hallerinde, görevlendirmeye ilişkin aynı
usûl uygulanmak suretiyle, geçici köy korucusu olarak yapılan görevlendirmelere
son verilebilmesine engel teşkil etmez.
Sayfa
256
442 SAYILI KANUNDA EK VE DEĞİŞİKLİK YAPAN MEVZUATIN
YÜRÜRLÜKTEN KALDIRDIĞI KANUN VE HÜKÜMLERİ
GÖSTERİR LİSTE
Yürürlükten Kaldıran Mevzuatın
__________________________
Yürürlükten Kaldırılan
Kanun veya Kanun
Hükümleri
Tarihi Sayısı
Maddesi
_________________________________________ ________ ________
_______
20 Temmuz 1330 tarihli Kır Bekçileri Kanununun bu Ka-
nuna uymayan hükümleriyle Köy Kanununun 54
ve 55
inci
maddeleri
2/7/1941
4081 36
442 sayılı Köy Kanununun 26, 27, 29, 31 ve
32 nci madde-
leri ile 41 inci maddesinin (Kaymakamın seçim için köy
derneğini toplamasına) dair olan
hükmü
7/7/1950
5672 3
442 sayılı Köy Kanunun 21, 24, 28, 49, 50,
51, 52, 57, 58,
59, 60, 61, 62, 63, 64, 65 ve 67 nci maddeleriyle 5672 sa-
yılı Kanunun ek 1, ek 2 ve ek 3 üncü maddeleri ve 5998,
6835,7366 sayılı
kanunlar
18/7/1963
286 3
18/7/1963 gün ve 286 sayılı Köy Kanununda değişik-
lik yapılmasına dair Kanunun, seçimlerle ilgili ve 2972
sayılı Kanuna aykırı
hükümleri
18/1/1984
2972 37
Sayfa
257-259
442 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK
GETİREN MEVZUATIN
YÜRÜRLÜĞE GİRiŞ TARİHİNİ GÖSTERİR LİSTE
Kanun
Yürürlüğe
No.
Farklı tarihte yürürlüğe giren
maddeler giriş tarihi
_______ ________________________________________ __________
684
–
2/12/1925
1256
–
1/5/1928
2329
–
28/10/1933
2491
–
6/6/1934
3664
–
11/7/1939
4081
–
10/7/1941
4114
–
25/9/1941
5672
–
12/7/1950
5998
–
13/1/1953
6169
–
24/7/1953
6250
–
19/2/1954
6835
–
10/9/1956
7165
–
25/11/1958
7366
–
29/7/1959
286
–
26/7/1963
906
–
15/7/1967
1252
–
22/4/1970
2108
–
10/9/1977
2972
–
18/1/1984
3029
–
28/6/1984
3175
–
4/4/1985
3278
–
6/5/1986
3367
–
26/5/1987
KHK/336
–
5/8/1988
Değiştiren
Yürürlüğe
Kanun
442 sayılı Kanunun değiştirilen
maddeleri
giriş tarihi
_______ ________________________________________
__________
5443 Madde
74
3/1/2006
5673 Madde 74, Ek Madde 16, 17, 18, ve
İşlenemeyen Hüküm 2/6/2007
Sayfa
260